Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2020

Σχόλια των κριτών, για τα έργα που υποβλήθηκαν στους διαγωνισμούς μας 2020



Μπορείτε να παρακολουθήσετε τα αποτελέσματα του 65ου Λογοτεχνικού μας Διαγωνισμού στο κανάλι μας στο YouTube

https://youtu.be/1dJsTNmTtxM


Συνοπτικά σχόλια:


1. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Μυθιστόρημα με ελεύθερο θέμα για παιδιά 9-11 ετών (10.ΟΟΟ λέξεις) 

(Τα κείμενα μπορούν να είναι κοινωνικά, ρεαλιστικά, φανταστικά, με ιστορικό ή/και σύγχρονο φόντο, αλλά δεν μπορούν να είναι λαϊκότροπα ή να έχουν κλασικό παραμυθένιο ύφος.)


1_Η κόρη της Λεψίνας – Κυμοθόη

Ουσιαστικά είναι εκτός κατηγορίας. Κείμενο με έντονη ντοπιολαλιά και λαϊκό ύφος. Παλαιομοδίτικο. Δε θα ενδιαφέρει σύγχρονα παιδιά και δύσκολα θα το παρακολουθήσουν. Περιλαμβάνει πρωτότυπο λαϊκό παραμύθι. Η πλοκή είναι κάπως περίπλοκη που θα δυσκολέψει τον μικρό αναγνώστη να την                παρακολουθήσει. Επίσης, η σωστή κατανόηση προϋποθέτει και απαιτεί και κάποιες εξειδικευμένες γνώσεις αρχαιολογίας. Η γραφή είναι πυκνή, χωρίς διαλόγους, που σε πολλά σημεία γίνεται κουραστική.

2_Η Άννα και ο μυστικός πόλεμος της Ειρήνης – Φιλοθέη

Κοινωνικό σύγχρονο μυθιστόρημα. Οικογενειακές σχέσεις και σχολική καθημερινότητα. Διαφορετικότητα, Ειδικές ανάγκες. Η πρωταγωνίστρια έχει δυσχέρεια ακοής. Συνεχείς διάλογοι. Η συγγραφέας δίνει την εικόνα των δυο κοριτσιών απλά και πιστευτά. Σ’ όλη την αφήγηση όλα είναι προβλέψιμα, καλύτερο γίνεται  το  κείμενο  όταν η κουφή κοπέλα σώζει αυτή που την απειλούσε  την ώρα  που την  είδε να κινδυνεύει . Το κείμενο δεν είναι πρωτότυπο  έχουν γραφτεί πολλά με τον ίδιο τρόπο παρ΄ όλο που κάπου κάπου – λόγω  της μικρής Δήμητρας - υπάρχει και κάποιο χιούμορ. Είναι αδιάφορο σαν πλοκή και φλύαρο σε αφήγηση. Δεν έχει κάτι να προσφέρει στη βιβλιογραφία. Αφελές από κάθε άποψη.

3_Πολύχρωμο – Audrey

«Έπαινος» στην Σταυρούλα Παγώνα, Νέα Μουδανιά Χαλκιδικής

Κοινωνικό σύγχρονο μυθιστόρημα.  Οικογένεια, καθημερινότητα, πρώτα σκιρτήματα αγάπης, εικαστικά (γκραφίτι). Πρωταγωνίστρια ένα 11 ετών κορίτσι. Φρέσκια και αυθεντική αφήγηση. Έξυπνο και με σπίρτο. Με διαδραστικότητα. Καλογραμμένο με καλή δομή. Απλή ιστορία αλλά αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις. είναι γραμμένο με χιούμορ , απλότητα και στρωτή γλώσσα. Ο τρόπος που χρησιμοποιεί ο/η  συγγραφέας   για να μπορέσει ένα άπειρο κορίτσι να βρει τον εαυτό του και ν΄ ακολουθήσει τα ενδιαφέροντα που ανακαλύπτει πως χρειάζεται, είναι σωστός και όχι ιδιαίτερα συνηθισμένος. Η ψυχολογία  και οι αντιδράσεις της Ισμήνης καλά δοσμένες, δηλαδή  ότι πρέπει όλοι να βάζουν στόχους, να έχουν όνειρα  και πάντα  ν΄  αγωνίζονται  για    να τα πραγματοποιούν.

4_Enter πατώ και… πετώ! – Πυργιαντής

Ο ήρωας, ένας μικρός, ευφάνταστος μαθητής, ο Στρατής, που χωρίς κι ο ίδιος να το καταλαβαίνει ονειρεύεται διάφορες σκηνές πραγματικής ή φανταστικής ζωής που τον συγκινούν, τις επιθυμεί και πιστεύει ότι τις ζει. Ο ύπνος του είναι οι καλύτερες ώρες του αλλά κι όταν δεν κοιμάται παρασύρεται από τη φαντασία του και ζει με πολλή  ζωντάνια τα όνειρά του. Κοινωνικό σύγχρονο μυθιστόρημα για αγόρια με στοιχεία μαγικού ρεαλισμού/φαντασίας. Καθημερινότητα και σχολικό περιβάλλον – κοινωνική συμπεριφορά/φιλία/εκφοβισμός. Πραγματεύεται το θέμα των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Έχει επίκαιρη θεματολογία αλλά η πλοκή τραβάει και δεν κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Το θέμα πολύπλευρο και λίγο σκόρπιο, αγγίζοντας πολλά επί μέρους όπως: εντιμότητα, ονειροπόληση, Καρυάτιδα, Έλγιν, παππού κ.α. Η πλοκή αρκετά περίπλοκη που γίνεται και αποσπασματική. Γραφή επίπεδη, χωρίς διαλόγους, σε ορισμένα κεφάλαια κουραστική.

5_Οι περιπέτειες της Μαρί - πού εξαφανίστηκαν όλες οι μαμάδες – Μαλού

Ιστορία μυστηρίου – κοινωνικό και σύγχρονο. Πού έχουν εξαφανιστεί όλες οι μαμάδες; Η Μαρί καλείται να λύσει το μυστήριο. Είναι πρωτότυπη πλοκή ενώ είναι μια κατηγορία που έχει ανάγκη από φρέσκες ιδέες και προτάσεις, ωστόσο το συγκεκριμένο πόνημα δεν είναι αρκετά δυνατό για να κρατήσει την προσοχή των αναγνωστών και το τέχνασμα επιστημονικής φαντασίας δεν είναι πετυχημένο. Ξεχωρίζει η προσπάθεια, αλλά… 

6_Ταξίδι στο μάτι της φυκοθάλασσας – Ινώ

Ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ιστορία φαντασίας με στοιχεία λαογραφίας και μυθολογίας με σημαντικά και πολύπλευρα μηνύματα. Πλοκή συναρπαστική και κατανοητή συγχρόνως. Γραφή στρωτή και εμπλουτισμένη με σημαντικούς συμβολισμούς. Πολύ εύστοχη η χρήση των εμβληματικών ονομάτων. Πλούσια γλώσσα και λεξιλόγιο που γεννάει παραστατικές εικόνες. Περιπέτεια. Ωστόσο, ιστορία κυλάει πολύ αργά και θα είναι κουραστική για τα σημερινά παιδιά ενώ δεν έχει πολύ διάλογο και είναι εξαιρετικά περιγραφικό. Δεν «δένεσαι» με τον ήρωα. 

7_Η Ριρίκα – Μερόπη

Κοινωνικό μυθιστόρημα με κεντρικό θέμα την προστασία του περιβάλλοντος. Μία παρέα παιδιών στις καλοκαιρινές τους διακοπές φροντίζουν ένα ορτύκι ονόματι Ριρίκα. Έχει πολύ όμορφη εισαγωγή με την περιγραφή του μαγαζιού του Παππού στο χωριό και περιγραφές των περιπετειών τους στη φύση της επαρχίας. Δυστυχώς δεν προσδίδει κάτι νέο ή πρωτότυπο. Το κείμενο διαβάζεται, όμως δεν έχει πολλά πράγματα να καταθέσει  υπέρ αυτού, ούτε καν πληροφορίες για τ΄ αποδημητικά  πουλιά.

8_1, 2, 3 εξωσκελετός σε δράση – Αρσινόη

Σύγχρονο κοινωνικό μυθιστόρημα σχετικά με τις οικογενειακές σχέσεις, φιλία και ΑΜΕΑ. Εκνευριστική πρωταγωνίστρια, φόντο Βορείων Προαστείων ή Κύπρου. Μπερδεύει η εναλλαγή φωνών αφήγησης. Πλοκή δύσκολη να την παρακολουθήσεις, σχεδόν αποσπασματική. Γενική ιστορία χωρίς κάτι διαφορετικό, κοινότοπη ενώ τα θέματα που αναφέρονται είναι αμέτρητα και χωρίς νόημα. Σημαντικό το ότι θα μπορούσε η συγγραφέας να επινοήσει άλλο τρόπο και άλλη αιτία για να γίνει όλη η εισαγωγή και να φτάσει στην συνάντηση με τα ρομπότ - και όχι η υποψία για απιστία τής μητέρας της (δεν προτρέπουμε τα παιδιά να γίνονται καχύποπτα ή να ανακατεύονται και να κρίνουν τις ζωές των γονιών τους).

9_Ένα κουτί γεμάτο φως – Αφροδίτη

Σύγχρονο κοινωνικό μυθιστόρημα. Σωστή και όμορφη γραφή με ποιητική χροιά, ωστόσο δεν αρμόζει στην ηλικία της πρωταγωνίστριας. Πρωτότυπη προσέγγιση του θέματος του παιδικού καρκίνου (όγκο στον εγκέφαλο) με συναφηγητή την Ελπίδα από το «Κουτί της Πανδώρας». Το θέμα είναι αλληγορικό, σχετικό με το κουτί της Πανδώρας και την ΕΛΠΙΔΑ και η πλοκή ενδιαφέρουσα και παραστατική. Η γραφή κατανοητή, περιγραφική, με πολλά ωραία μηνύματα και συναισθήματα, αλλά και με πολλές παράπλευρες διηγήσεις που, ίσως να μπερδέψουν τους νεαρούς αναγνώστες και να χάνουν τους έμμεσους συμβολισμούς.

10_Ένα μαγικό δώρο – Νεραϊδόσκονη

Κοινωνικό μυθιστόρημα με μια δόση μαγείας. Ένα κοριτσάκι αποκτάει ένα μαγικό μπλοκ ζωγραφικής από μια ηλικιωμένη κυρία και μέσω αυτού αρχίζει να κάνει καλές πράξεις στο περιβάλλον της. Θυμίζει το λυχνάρι του Αλαντίν και τις ευχές. Θίγεται και το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και του εκφοβισμού. Παρά την ενδιαφέρουσα προσέγγιση, το κείμενο χρειάζεται δουλειά και «συμμάζεμα». Δείχνει, πάντως δυνατότητες. Είναι επιδερμικά, αφελέστατα δοσμένο. Απλοϊκό, υπερβολικό, σχεδόν «μελό», κινείται αλλοπρόσαλλα. Αλλού ξεκινάει κι αλλού καταλήγει κάνοντας κήρυγμα, πράγμα που ενοχλεί γιατί είναι διάχυτο. ΄Ολες οι καλές πράξεις που η μαγική  δύναμη της ζωγραφικής δίνει τη δυνατότητα στη μικρή ηρωίδα, τη Λένια, να τις επιτελέσει, μοιάζει να βγαίνουν από μαγικό παραμύθι κι όχι από μυθιστόρημα όπως ζητάει ο διαγωνισμός.

11_Το πηγάδι που γελούσε - Φθινόπωρο 

Κλασική αφήγηση. Αδερφικές σχέσεις, μια απρόσμενη φιλία και περιπέτεια ένα καλοκαίρι στην επαρχία. Προσεγμένο κείμενο με καλή δομή και ολοκληρωμένους χαρακτήρες. Το μυστικό ενός χωριού, κατοχή, φιλία γερμανού-ελληνίδας, ένα μαγικό πηγάδι. Προβλημάτισε θετικά παρά την «κλασική» πλοκή και το χιλιοειπωμένο είδος. Η ιστορία είναι βασισμένη πάνω σ΄ ένα παλιό θρύλο για ένα πηγάδι που έκανε θαύματα. Το γράψιμο σωστό, επίσης σωστή η περιέργεια κι η ανταπόκριση των παιδιών στο να ερευνήσουν αυτή τη χάρη του πηγαδιού . Η πλοκή είναι παράξενη, λίγο δυσνόητη, με έμμεσους και διαπλεκόμενους συμβολισμούς, που φτάνουν μέχρι την εποχή της Γερμανικής Κατοχής. Η γραφή κάπως φλύαρη και, σε μερικά σημεία, μοιάζει ασύνδετη και άσχετη με το κυρίως θέμα. Η μορφή  του  παραμυθιού  ντύνει κι αυτόν τον θρύλο, όπως συνήθως, και γι αυτό το κείμενο δεν παίρνει τη μορφή μυθιστορήματος  όπως ζητάει ο διαγωνισμός. Εκτός απ΄ αυτό, το θέμα του ως ένα σημείο είναι συνηθισμένο  και δεν προσθέτει τίποτα στον αναγνώστη. Στην περίπτωση  αυτή  το καλό γράψιμο δεν αρκεί.


………………………………………………………………….


2. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Μυθιστόρημα εφηβικό για παιδιά Γυμνασίου ή Λυκείου ετών 14+ (30.000 έως 35.000 λέξεις)


1_Στη σκιά των ανεμόμυλων – Ελάφι

Στο εν λόγω κείμενο υπάρχει πλοκή, υπάρχει ατμόσφαιρα και σασπένς. Πολύ καλή παράλληλη αφήγηση και πολύ καλή έναρξη κεφαλαίων. Οι προτάσεις είναι έτσι δομημένες ώστε να δημιουργούν κλίμα. Θέλει περισσότερη ανάπτυξη το καθαρά αστυνομικό στοιχείο, μέχρι τη λύση του μυστηρίου. Προτείνεται να αφαιρεθούν όλες τις αναφορές περί Covid, δεν προσθέτουν κάτι. Επίσης θέλουν δουλειά οι διάλογοι μεταξύ των κοριτσιών, τείνουν να πλατειάσουν, αποπροσανατολίζοντας από την υπόθεση και αφαιρώντας το σασπένς. Χρειάζονται εμβόλιμα κεφάλαια για να μη γίνονται από ένα σημείο και μετά όλα αυτόματα και γρήγορα. Είναι ένα κείμενο που αξίζει να δουλευτεί, ιδιαίτερα στους διαλόγους και στην εξέλιξη της αστυνομικής πλοκής, γιατί έχει πολύ ωραία περιγραφικά σημεία. Ενδεχομένως και προς την αντιμετώπιση πριν και μετά που είχε ο Αθάνατος από τους συγχωριανούς του. Κυρίως πρέπει να «γεμίσει» κάπως ως προς το μυστήριο και αυτά που συμβαίνουν, ενώ παράλληλα να «ελαφρύνει» από τους πολλούς διαλόγους, οι οποίοι μπορούν να δοθούν περιγραφικά, με πλάγιο λόγο. Το γεγονός ότι τρία κορίτσια εξάρθρωσαν μια σπείρα ναρκωτικών που δεν μπορούσε να συλλάβει επί σειρά ετών η αστυνομία, με τον τρόπο που δίνεται δεν πείθει. Ίσως να είχε την ευκαιρία για κάποια διάκριση εάν είχε δουλευτεί καλύτερα.

2_Η μεταλλική γεύση του πρώτου φιλιού – Ρομπότ

Κείμενο επιστημονικής φαντασίας, γραμμένο όμως για παιδιά μικρότερα, όχι για γυμνάσιο ή λύκειο. Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον και θα μπορούσε με κατάλληλους χειρισμούς να απογειωθεί. Όμως είναι σαν να έχει εισβάλει ένα ρομπότ στην καθημερινότητά μας (του 2020) και πέρα από αυτό να μην αλλάζουν πάρα πολλά πράγματα. Συνεπώς ακυρώνεται το μελλοντολογικό στοιχείο, εφόσον οι πρωταγωνιστές δείχνουν να κινούνται όπως θα κινούνταν όλοι οι άνθρωποι εδώ και χρόνια, με την προσθήκη ενός ρομπότ όμως. Υπάρχει πλοκή, η οποία όμως δυστυχώς περνά σε δεύτερη μοίρα, λόγω των εξαντλητικών και διδακτικών πολλές φορές διαλόγων. Διάλογοι που παρουσιάζουν το ρομπότ σαν μία άλλη μορφή ενήλικα, αντικαθιστώντας τη γονεϊκή φιγούρα. Έτσι ο ενήλικας εισχωρεί στο κείμενο μέσω του ευρήματος του ρομπότ, για να υποδείξει και να συμβουλεύσει, και αυτό ακυρώνει την ύπαρξη του ρομπότ. Η ροή είναι γραμμικότατη, ακολουθεί τη ζωή της έφηβης σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, με υπερβολικά πολλά περιστατικά καθημερινότητας (Χριστούγεννα, επίσκεψη σε παππού και γιαγιά, κλπ). Πρέπει να γίνει γενναία αναθεώρηση του κειμένου για να θυμίζει ένα πραγματικά μελλοντολογικό κείμενο, ένα κείμενο επιστημονικής φαντασίας. Πρέπει να υπάρχει καλύτερη αναλογία διαλογικών και περιγραφικών κομματιών και όχι κάποια κεφάλαια να είναι ολοκληρωτικά σχεδόν διαλογικά, ενώ κάποια άλλα περιγραφικά. Στην αρχή έχουν μαζευτεί όλα τα διαλογικά κεφάλαια και προς το τέλος όλα τα περιγραφικά. Επαναλαμβάνουμε πως η ιδέα είναι πρωτότυπη κι ενδιαφέρουσα, ο χειρισμός όμως είναι σε αρκετά σημεία προβληματικός.

3_Οπτική γωνία – Νόρα

Η ζωή τεσσάρων αδελφών, από το νηπιαγωγείο μέχρι τους γάμους, τα παιδιά κλπ. Τέσσερις ξεχωριστές ιστορίες όπου το μόνο που τις συνδέει είναι η συγγένεια μεταξύ των προσώπων. Δεν διαφαίνεται ποιο είναι το «δια ταύτα» του κειμένου. Λείπει η μυθοπλασία, κοινώς δεν υπάρχει κάποιο σενάριο, αλλά μόνο καταγραφές γεγονότων σαν να διαβάζουμε ημερολόγιο. Προφανώς και δεν απευθύνεται σε παιδιά γυμνασίου-λυκείου. Κάθε μυθιστόρημα πρέπει να έχει να πει μια ιστορία, με αρχή, μέση και τέλος. Στο συγκεκριμένο κείμενο απουσιάζει εντελώς η ιστορία, διότι οι τέσσερις ανεξάρτητες ιστορίες των αδελφών δεν δομούν μια συγκεκριμένη ιστορία. Άπειρα πρόσωπα που μπαινοβγαίνουν στις σελίδες του κειμένου με απίστευτη ταχύτητα και με τη λογική του «αυτός τα έφτιαξε με αυτήν και έπειτα αυτή δεν τον ήθελε και αυτός τα χάλασε μαζί της», σαν ένα εκτεταμένο κουτσομπολιό. Δεν διακρίνεται κάποια λογοτεχνική αρετή ούτε ως προς τη γλώσσα, ούτε ως προς την εξέλιξη των χαρακτήρων. Οι χαρακτήρες εξελίσσονται, μοιραία, επειδή απλά περνάνε τα χρόνια και μεγαλώνουν.

4_Τα παιδιά των αστεριών – Ηώ

Το μυθιστόρημα αυτό δεν χαρακτηρίζεται νεανικό. Είναι μάλλον μια ηθογραφία. Ενώ η υπόθεση θα μπορούσε να γραφτεί πολύ πιο απλά και νεανικά, επιλέχθηκε μια γλώσσα γεμάτη λυρισμούς και ποιητικίζοντα στοιχεία που το απομακρύνουν από την τεχνοτροπία. Και σε αυτό υπάρχουν πολλές ιστορίες ενηλίκων, που δεν ενδιαφέρουν τον νέο, ιστορίες κατά κύριο λόγο τραγικές (θάνατοι, αναπηρίες, αρρώστιες, πνιγμοί). Το κείμενο λοιπόν είναι εξαιρετικά βαρύ, ώρες-ώρες είναι και μπαρόκ. Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο νεωτερικότητας, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι στην επαρχία τη δεκαετία του ’50 ή ’60. Σαν ηθογράφημα μπορεί να έχει αρετές, επειδή όμως εδώ κρίνεται ως νεανικό κι επειδή είναι πάρα πολύ φορτωμένο, τόσο γλωσσικά όσο και από πλευράς προσωπικών ιστοριών των χαρακτήρων, χρειάζεται μεγάλη τροποποίηση και αφαίρεση για να γίνει νεανικό. Η υπόθεση πάντως είναι ενδιαφέρουσα, αρκεί να μιλά για παιδιά στο σήμερα, με τους σημερινούς κώδικες επικοινωνίας.

5_Αν έχεις τύχη, διάβαινε! – Πιπέρης

Το κείμενο αυτό είναι για πολύ μικρότερα παιδιά, δηλαδή για παιδιά δημοτικού Δ-Στ. δεν υπάρχει περίπτωση να διαβαστεί από γυμνάσιο, πολύ δε περισσότερο από λύκειο. Συνεπώς είναι εκτός κατηγορίας. Δεν απασχολούν τους νέους αυτής της ηλικίας οι φασαρίες ενός παιδιού που μένει μόνο στο σπίτι. Καταρχάς δεν γίνεται πιστευτό, πώς αφήνει μια μητέρα το 14χρονο παιδί της εντελώς μόνο του για ένα μήνα, γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα. Από τη μέση και μετά εμφανίζεται και ο σούπερ παππούς που βοηθά τον ήρωα να φτιάξει όλα αυτά που είχε χαλάσει, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους και το νόημα του κειμένου στο ότι πρέπει να υπάρχει πάντα ένας μεγάλος για να ξελασπώνει τον ανήμπορο μικρό ήρωα. Μαθαίνουμε και την ιστορία του παππού, που αρρωσταίνει στο τέλος, πληροφορίες που δεν χρειάζονται. Το κυριότερο όμως στοιχείο του κειμένου είναι η έλλειψη σεναρίου και μυθοπλασίας. Παρουσιάζονται περιγραφικά διάφορα περιστατικά, σε μια γραμμική αφήγηση, ενώ η χρήση της γλώσσας δεν τα απογειώνει ώστε να τους προσθέσει μια γερή δόση τρέλας, έτσι ώστε να απευθύνεται –έστω- στα παιδιά του δημοτικού. Στα νεανικά μυθιστορήματα χρειάζεται σενάριο και όχι απαρίθμηση γεγονότων.

6_Έλλη – Αγάπη

Μυθιστόρημα που θίγει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, αυτό του παρ’ ολίγον βιασμού. Ανήκει στην κατηγορία του νεανικού μυθιστορήματος ξεκάθαρα. Έχει τόλμη και είναι σύγχρονο, κάτι που χρειάζεται σε αυτήν την κατηγορία. Όμως υπάρχουν αρκετές ενστάσεις. Παραβλέπονται οι υπερβολικά πολλές αναφορές (Σημίτης, δραχμές, Γαρμπή, Σεφερλής, Κωνσταντίνου και Ελένης, κλπ) που προσδίδουν την ηλικία του (1998), αυτές πρέπει να αφαιρεθούν όλες γιατί δεν του προσδίδουν απολύτως τίποτα. Θα σταθούμε σε άλλα σημεία: Υπάρχουν πολλές αναφορές σε ενήλικες (γονείς, παππούδες, γειτόνισσες, η θεία Κλαίρη και ο χωρισμός της) που αποπροσανατολίζουν τον αναγνώστη από τις νεανικές ανησυχίες και προβλήματα. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό. Αν γράφεται μυθιστόρημα με νέους και για νέους, όπου οι νεαροί πρωταγωνιστές μιλάνε συνέχεια για τους μεγάλους, τότε ετεροπροσδιορίζονται, χάνεται η νεανική οπτική. Σε πολλά σημεία η ιστορία δείχνει να έχει κάποια εμβόλιμα στοιχεία (χωρισμός της θείας, ο γκέι συμμαθητής που είναι μάρτυρας του Ιεχωβά) που δεν παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη, απλά είναι σαν να υπάρχουν για να καλύψουν θεματικές. Η ίδια η ιστορία του παρ’ ολίγον βιασμού έρχεται και φεύγει. Η Έλλη είναι σαν να τον ξεχνά, να πηγαίνει εκδρομή, να δίνει εξετάσεις και να το ξαναθυμάται όσο πλησιάζει η δίκη. Δεν της άφησε σημάδι ψυχολογικό; Δεν την πέταξε έξω από τα διαβάσματά της; Δεν την σημάδευσε τόσο ώστε να μη θέλει να πάει εκδρομή ή να το σκέφτεται; Πώς νιώθει όταν αμέσως μετά την πλησιάζει ο Ναπολέων; Άνετα ή όχι; Κοινώς οι ψυχολογικές διακυμάνσεις που από το περιστατικό και μετά θα έπρεπε να είναι διαρκώς παρούσες, δείχνουν να απουσιάζουν. Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που εντοπίστηκε, είναι η γλώσσα (ή ο τρόπος γραφής): Όλα δίνονται δημοσιογραφικά, ακόμα και τα συναισθήματα δίνονται περιγραφικά και όχι για να τα βιώσει ο αναγνώστης. Δεν υπάρχουν (ή δεν έχουν τονιστεί) εσωτερικές σκέψεις, βαθύτερα τραύματα, ανομολόγητοι φόβοι και δισταγμοί, απλά περιγράφονται, αρκετά επιφανειακά είναι η αλήθεια, κάποια από αυτά. Θέλει αρκετή δουλειά για να είναι το κείμενο δυνητικά εκδόσιμο.


………………………………………………………………


3. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΕΔΡΟΣ, 300ευρώ.

Ιστορία Μυστηρίου για παιδιά 8-12 ετών (8.000-10.000 λέξεις)



1_Η βουβή Νότα – Ωρίωνας

Η ιστορία έχει κάποια έξυπνα ευρήματα, που όμως δεν αξιοποιούνται.  Εκμεταλλεύεται το μυστήριο για να ταξιδέψει τον αναγνώστη στην ιστορία και στη μουσική, χωρίς να γίνεται κουραστική παράθεση πληροφοριών. Από την άλλη η ιστορία εκτυλίσσεται διεκπεραιωτικά, ψυχρά, τεχνικά και με πολλά αναληθοφανή στοιχεία. Υπάρχουν κενά στην ιστορία, στη βασική πλοκή, σε δευτερεύοντα στοιχεία. Δεν υπάρχει ανατροπή, αγωνία για την εξέλιξη. Με αρκετές διορθώσεις ίσως θα μπορούσε να γίνει ενδιαφέρον κείμενο. 

2_Σαν Μικρός Βασιλιάς – Αρσλάν

Αλληγορικό παραμύθι, ιστορία φαντασίας και όχι μυστηρίου. Η γραφή είναι μέτρια, αμήχανη, η ιστορία χωρίς νόημα, φαίνεται σαν να έγινε προσπάθεια να ενωθούν παράταιρα κομμάτια.  Έχει  ωραίες εικόνες, που αναπτύσσουν τη φαντασία των αναγνωστών, περιγράφει όμορφα τον κόσμο των ονείρων, δείχνει ότι υπάρχει κάποια ωραία ιδέα από πίσω αλλά δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι αυτή. Δεν διαβάζεται εύκολα.

3_Υπάρχουν στον παράδεισο άσπρα γιασεμιά; - Ίρις

Εύφημη Μνεία στην Μαρία Πιερή Στασίνου, Λευκωσία

Μια καλοστημένη ιστορία γραμμένη με αρκετή ζωντάνια, σπιρτάδα και χιούμορ. Σε κάποια σημεία γίνεται λίγο χοντροκομμένο, αλλά γενικά είναι χαριτωμένο. Υπάρχει πλοκή, εξέλιξη, αγωνία, ιστορικό βάθος. Η λύση του μυστηρίου δείχνει λίγο προβληματική. Μια γιαγιά που «θάφτηκε» στο σπίτι της επειδή πέθανε ο αγαπημένος της, λίγο μπορεί να συγκινήσει ένα παιδί, επίσης δεν γίνεται κατανοητό γιατί έβγαινε κρυφά μόνο από το σπίτι. Ενδιαφέρουσα προσπάθεια που αν ξαναδουλευτεί θα μπορέσει ίσως να καταλήξει σε μια καλή ιστορία. 

 

…………………………………………………………………….

 

4Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ

Παραμύθι για παιδιά 4-8 ετών (1.000-1.500 λέξεις)

(Παραμύθι που να διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή. Να υπάρχουν μαγικά/φανταστικά στοιχεία, που οι χαρακτήρες τα αντιλαμβάνονται ως μέρος της πραγματικότητας. [Μαγικός ρεαλισμός])

 

1_Ο πόλεμος και η ειρήνη των ζώων – Ειρήνη 

Ιστορία με φιλειρηνικό μήνυμα. Απουσιάζουν χρονικοί και αιτιολογικοί προσδιορισμού, με αποτέλεσμα το κείμενο να φαίνεται χωρίς συνοχή και συνέχεια Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ξεκίνησε ο πόλεμος.

2_Ένας «κατά φαντασία» όμορφος λύκος – Νιόβη & Ναταλί 

Όμορφη, τρυφερή ιστορία με ένα σημαντικό μήνυμα: να αγαπάς τον εαυτό σου όπως είσαι, αφού η ευτυχία κρύβεται αλλού. Ωραία κι ενδιαφέρουσα ιδέα για το πώς μετράει η οικογένεια. Όμως αυτό που ξενίζει και δείχνει τετριμμένο είναι η «επανεμφάνιση» τόσων ηρώων παραμυθιών στην ιστορία. Δεν είναι θετικό το να «πατά» η διήγηση σε γνωστά παραμύθια. Αφού για να τον αποφύγουν, όλοι έλεγαν ότι ήταν όμορφος, πώς κατάλαβε ότι ο καθρέφτης «του έλεγε τόσον καιρό ψέματα»; Ασυμφωνίες. Και στην έκφραση και στο στόρυ, ρηχό κείμενο. 

3_Το κουνούφι – Πιτσιρίκι 

Ιστορία χιούμορ και λογοπαίγνια. Ειπωμένη, με νόημα και απολαυστική για μικρούς αναγνώστες. Το κίνητρο ωστόσο, του κουνουπιού να συμβάλει «σε έναν καλύτερο κόσμο» δεν πείθει. Σωστά δείχνει τη μάνα να αποδέχεται τις επιλογές της κόρης, κι εν μέρει την διαφορετικότητα. Ενώ υπάρχουν έξυπνα σημεία, το κείμενο δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει. Πολλές λέξεις είναι δυσνόητες για μικρές ηλικίες, ενώ για τις μεγαλύτερες, θα είναι ίσως αδιάφορο το στόρυ. 

4_Παγιδονείρω. Η νεράιδα που έσωζε τα όνειρα – Ονειροπόλος 

Η ιδέα για την ονειροπαγίδα άρεσε. Το παραμύθι όμως, δεν κέρδισε ούτε αφηγηματικά ούτε παραμυθιακά. Η ιστορία δεν έχει φυσικότητα, παρά την αφηγηματική ευχέρεια του/της δημιουργού. Επίσης η σύγκρουση με τους εφιάλτες και το τέχνασμα των ονειροπαγίδων είναι πολύ ήπιο. Απρόσεκτες οι εναλλαγές 1ου και 3ου προσώπου. Θα μπορούσε να ήταν μια καθησυχαστική ιστορία για πριν από τον ύπνο. Αν ήταν συμπυκνωμένη, θα λειτουργούσε ίσως καλύτερα. Η μακρυγορία, μάλλον… ξαγρυπνάει.

5_Ένα βουνό στο γάλα – Φαρφάλα 

Το μισό κείμενο είναι συνηθισμένο και προβλέψιμο, ενώ υπάρχουν σημεία άνευρα, αδιάφορα, επίπεδα στη γραφή. Από εκεί που ο ήρωας δεν έπινε καθόλου γάλα ξαφνικά είδε όλα αυτά με την φαντασία του και ξεκίνησε να πίνει. Η «στρατολόγηση» ηρώων παραμυθιών με σκοπό να παρακινήσουν τον ήρωα να πιει γάλα δεν φαίνεται δικαιολογημένη. Οι εικόνες μέσα στο γάλα επίσης, και η επιθυμία του παιδιού να τις εξερευνήσει δεν κινούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ακόμα και το θέμα της ιστορίας, φαίνεται «χλιαρό», ελάχιστα ενδιαφέρον. Το κείμενο έχει μια ροή λόγου, βέβαια αλλά «πάσχει». Τα όρια της αληθοφάνειας, προβληματικά, αφήνουν μετέωρο τον αναγνώστη.

6_Θέλω τα αστέρια, θα μου τα φέρεις; - Αέλια 

Πολυφορεμένο θέμα. Αδιάφορο. Πολλά πραγματολογικά στοιχεία που κουράζουν. Μια ιστορία με συμβολισμούς και συνειρμούς που δεν θα μπορούσαν να γίνουν εύκολα κατανοητά από παιδιά αυτής της ηλικίας. Η αφήγηση κυμαίνεται από άκρως ποιητική μέχρι και πεζολογική παρά το έμμετρο στυλ, ενώ οι διάλογοι σε αρκετά σημεία είναι χαλαροί. Διακρίνεται από διάχυτη ποιητικότητα. Δίνει αφορμή για ενδιαφέρουσα εικονογράφηση, αλλά και για συζητήσεις «υπαρξιακής φύσεως» με το παιδί. Πώς γέμιζε το βάζο με κουκίδες άμμου που έγιναν αστέρια; Γιατί να είναι άμμος;  Άρεσε όμως που ο κάθε ένας είπε και κάτι διαφορετικό για τα αστέρια. Γιατί το φεγγάρι ήθελε τα αστέρια; Δεν εξηγεί. Χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

7_Το πεφταστέρι που ξανάγινε κομήτης – Αίθρα 

Λιτό, συμπαθέστατο. Δεν είναι όμως παραμύθι επειδή απλά βάλαμε ένα δράκο. «Και έγνοια πια δεν είχαν πώς να μαζέψουν πιότερα λεφτά και όλο πιο απλή γινόταν η ζωή τους» Δεν παραθέτει στοιχεία που να δικαιολογούν τη μεταστροφή αυτή. Η ιστορία  έχει παραμυθιακά στοιχεία, αλλά συνολικά δεν παρασύρει σε μια ωραία περιπέτεια. Τα πολλά πρόσωπα, -«ήρωες» του έργου δημιούργησαν πιο πολύ σύγχυση αποπροσανατολίζοντας τον αναγνώστη -πόσο μάλλον ένα μικρό παιδί- για την ουσία και το νόημα του παραμυθιού. Χρειάζεται λίγη δουλίτσα για να ολοκληρωθεί.

8_Τη μέρα που ήρθε το θεριό – Γιασεμί 

Μια ιστορία με καθόλου σχεδόν παραμυθιακά στοιχεία. Καταγραφή περισσότερο μιας ρεαλιστικής κατάστασης, που ακόμα κι ο δράκος δεν προσδίδει σ’ αυτήν, την μαγεία του παραμυθιού. Το εύρημα της αλλαγής συμπεριφοράς των κατοίκων δεν δείχνει πειστικό. Με την εμπειρία που απέκτησαν τα παιδιά, εύκολα συνδέουν το κείμενο με την πρόσφατη επιδημία που όλοι βιώνουμε. Όμως επιφανειακά, και με τα στερεότυπα της τσιμεντοποίησης και της ψυχικής απόστασης.

9_Κι έτσι περνάει ο Χρόνος – Isolabella 

Σαν ιδέα, άρεσε να είναι οι μήνες μαζί ανάκατα. Η απόδοση της ιδέας όμως δεν πέτυχε. Τα ονόματα των μηνών διαδέχονται απανωτά το ένα το άλλο με αποτέλεσμα να κουράζουν τον αναγνώστη. Μια καλοστημένη περιπέτεια των μηνών, που παρόμοιά της έχουμε διαβάσει και ξαναδιαβάσει. Οι διάλογοι δεν είναι φυσικοί, ώστε να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των παιδιών. Χρειάζεται περισσότερη επεξεργασία. Αυτό το κείμενο θα έδινε πολύ ωραία λαβή για συζητήσεις πάνω στην αναγκαιότητα -ή στο αναπόφευκτο- ενός διαζυγίου.( Ας μιλάμε και γι’ αυτό με τα παιδιά μας). Ωραία ιδέα, απλώς κάπως ατελής. Ξεφεύγουν ανεκμετάλλευτες πτυχές. Να ξαναδουλευτεί…

10_Ο κομφιουσμένος – Μέλδα

Δυσνόητο, άνευρο και επίπεδο στη γραφή Το κείμενο χαλαρό, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον με πολλά συντακτικά και γραμματικά λάθη. Άστοχη επιλογή ηρώων και ονομάτων, με μια «κουβερτούλα» που δεν ικανοποιεί το αίσθημα ακόμα κι ενός μικρού αναγνώστη. Ασυνάρτητη αφήγηση που περνάει εδώ-εκεί, δίχως να συνδέει ονόματα, καταστάσεις και περιγραφές.

11_Καλωσόρισες Μελένια! – Χαρά 

Ωραίες οι ευχές των νεραϊδών, μέχρι εκεί όμως. Όλα τα άλλα είναι αδιάφορα. Μια ιστορία που δεν διακρίνεται για κάποια πρωτοτυπία στην αφήγηση, ούτε για λογοτεχνικά μοτίβα που θα την έκαναν ξεχωριστή. Το αποσπασματικό ευχολόγιο των νεράιδων καταστρέφει τη συνοχή της ιστορίας κάνοντάς τη χαλαρή και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πολύ παραμυθένιο. Εξέλιξη/παραλλαγή του μύθου για τις 3 Μοίρες. Τρυφερό και μελένιο, προσεγμένο στη γλώσσα. Όμως, τελικά ΠΟΛΥ μελένιο.

12_Όταν οι γοργόνες τραγουδούν – Ηλέκτρα 

Χωρίς διαλόγους, χωρίς ζωντάνια  Η ιστορία έχει ποιητικότητα και το θέμα είναι όμορφο. Όμως η μακρά αφήγηση «μπουκώνει» το κείμενο και μάλιστα για αυτές τις ηλικίες. Η χρήση διαλόγου θα το έκανε πιο «ανάλαφρο» και «εύπεπτο»  Όμορφη, πρωτοπρόσωπη γραφή, στρωτή, προσεγμένη και σε κατανοητό, υψηλό επίπεδο. Τρυφερό περιεχόμενο. Ιδιαίτερο κείμενο. Δεν είναι όμως παραμύθι, μόνο και μόνο επειδή μπήκε μια παράγραφος, όπου η γιαγιά ήταν γοργόνα.  

13_Ο τελευταίος πλανήτης – Πλανήτης 

Αμφιλεγόμενη ιστορία. Θα μπορούσε να μην πλατειάσει στην αναζήτηση του σκίτσου ανάμεσα στα ζώα. Επίσης, υπάρχει τόση αναφορά σε μουσικά θέματα, που αν κάποιος δεν έχει γνώσεις ωδείου, μπορεί να τον κουράσουν. Επίπεδη γραφή, χωρίς ανατροπή, χωρίς σημεία να συναρπάσει τον αναγνώστη. Έχει ωραίους συνειρμούς, έχει ωραία λογοπαίγνια, έχει ρυθμό και δράση, αλλά έχει και πολλή ανοησία! Πριν καταλήξεις να το δεις σαν πρωτότυπο, σε έχει κουράσει. Καλή η προσπάθεια αλλά ασθενές το αποτέλεσμα.

14_Μια σονάτα για το λυκάκι – Νυχτολούλουδο 

Πολύ μπερδεμένο χωρίς λόγο. Λίγο από το ένα, λίγο από το άλλο ίσα να γεμίσουν οι σελίδες. Το παραμύθι αυτό ήταν γεμάτο μελωδίες, αλλά το πολυπρόσωπο της ιστορίας, την αποδυνάμωσε μπερδεύοντας τον  αναγνώστη. Οι δράσεις των ηρώων δεν πείθουν λογικά, αγγίζουν συναισθηματικά κι αυτό βεβαίως, δεν είναι λίγο. Συμπαθές αλλά όχι επαρκές. Καλό σημείο: οι στίχοι τέλους. Είχε κάτι να πει και το έλεγε καλά, αν και λίγο φλύαρα στην αρχή.  Του λείπει όμως αυτό το «κάτι» που ενθουσιάζει και συνεπαίρνει τον αναγνώστη.

15_Ένας αλλιώτικος παππούς – Ιόλη 

Πολλή ανάλυση για τον παππού στην αρχή χωρίς ουσία, θα μπορούσε απλά να πει ότι υπεραγαπούσε τα ζώα. Πέραν αυτού δεν χρειάζεται κάποιος να ξέρει τη γλώσσα των ζώων για να καταλάβει τι περνάνε τα ζώα στον ζωολογικό κήπο. Ενώ το θέμα είναι πολύ ευαίσθητο και με δυνατό μήνυμα για μικρούς και μεγάλους, το σεβασμό στη φύση και τα ζώα, η γραφή είναι «επίπεδη», τα ρήματα που χρησιμοποιούνται πολύ κοινά, απουσιάζει η λογοτεχνικότητα της αφήγησης. Αν διαχειριζόταν αλλιώς την απελευθέρωση των ζώων, θα μπορούσε να σταθεί ευπρεπέστατα. Άστοχο σημείο, το μεθύσι του φύλακα.

16_Ποτέ ξανά νύχτα! – Βικτώρια 

Γιατί την ευχή Του κοριτσιού να την ακούσει η νεράιδα των δοντιών; Είναι άσχετο. Το κείμενο δίνει περιγραφές χωρίς ουσία. Με ύφος παιχνιδιάρικο, λόγο λιτό και έξυπνα ευρήματα. Οι διάλογοι φυσικοί ρέουν. Θα ήταν προτιμότερο, η συνειδητοποίηση της χρησιμότητας της νύχτας να γινόταν με πιο ηχηρό τρόπο, ίσως να υποφέρει περισσότερο από αυτήν την τραγική αλλαγή η ηρωίδα. Μικρή, δροσερή νότα. Καλογραμμένο ως προς τον λόγο του-αδιάφορο ως προς το στόρυ του.  

17_Ένα μαγικό βιβλίο – Νικηφόρος 

Ευρηματική η ιδέα ενός άδειου βιβλίου που σου λέει κάθε φορά τη δική του ιστορία ανάλογα με τις ανάγκες ή τους φόβους του αναγνώστη, το περιεχόμενο του βιβλίου που σβήνει…  Όμως η ιστορία του εξερευνητή δεν πείθει. Είναι συχνά, κουραστικό ένα κείμενο δίχως διαλόγους. Καλό το θέμα που προβάλλεται, κάπως «λίγα» και ρηχά, χειρίζεται τις μετακινήσεις της οικογένειας. Μπορούσε να σταλάξει περισσότερο συναίσθημα.

18_Το μαγικό ζυμάρι της Άλμα – Αουρόρα 

Πρωτότυπη σύλληψη που δίνεται αρκετά καλά. Μέχρι τη μέση η ιστορία φαίνεται ιδιαίτερη και όμορφη. Από εκεί και πέρα όμως την εξειδικεύει και πλατειάζει χωρίς νόημα. Το τέλος απότομο, λείπει κάτι ακόμα μαγικό, κάτι εξωπραγματικό, ώστε να πλουτιστεί η ιστορία. Ατυχής προσπάθεια ο στίχος, ωραία όμως η οπτική και το θέμα! Είναι από τα κείμενα που -με λίγη δουλειά ακόμα- θα μπορούν να; διαβάζονται ευχάριστα ως το τέλος. Εκτός από τον στίχο.

19_Μια κιμωλία θα χρειαστείς – Ελισσώ 

Έξυπνη η ιδέα με την κιμωλία. Καλύτερα όμως να μην υπάρχει η υποψία της καραντίνας και της πανδημίας. Δεν προσέθεσε κάτι στην ιστορία. Δεν υπάρχει ένα «δια ταύτα», δεν καλύπτονται τα μυστικά μηνύματα.

20_Ένα τόσο δα ζουζουνάκι – Σάντυ 

Ιδιαίτερη ιστορία για τον φόβο. Βέβαια το σημείο που τρομάζει τον σκύλο με το κόκκαλο δεν έχει σχέση με φόβο. Το τέλος όμως προβληματίζει. Ο φόβος δεν χάνεται ποτέ, μόνο μαθαίνουμε και προσπαθούμε να ζούμε χωρίς αυτόν. Οπότε πάλι θα μένει μόνος του ο ήρωας. Καλογραμμένη ιστορία αλλά λείπει κάτι ακόμα μαγικό, κάτι εξωπραγματικό, ώστε να πλουτιστεί η ιστορία. Διατηρείται μια επιφύλαξη, ότι ίσως το κείμενο αυτό να έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο.

21_Ο Γιασεμάκης και ο κορυδαλλός – Σιταρήθρα 

Φλύαρο χωρίς λόγο. Γιατί όλη αυτή η αναφορά με την παραλία και τα παιχνίδια στην άμμο κ.λπ.; Άνευρο, αδιάφορο, επίπεδο στη γραφή Πρόκειται για μια ωραία, καλογραμμένη ιστορία με απλοϊκό τρόπο, όμως θα αποκτούσε μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν οι δυο ήρωες αντιμετώπιζαν μια δυσκολία από κοινού και βέβαια αν υπήρχαν μεγαλύτερα διαλογικά μέρη. Αραιό κείμενο. Λέει κάμποσα χωρίς να πει τίποτα.

22_Οι πουέντ και τα ποδοσφαιρικά παπούτσια – Μιλού 

Απλή, συμπαθητική ιστορία. Μέχρι εκεί όμως! Γνωστό μοτίβο του βασιλιά που ψάχνει γαμπρούς για τις κόρες του, διακρίνεται εξάρτηση του γυναικείου φύλου.  Ικανοποιητικό κείμενο  με έντονους συμβολισμούς, που περνάνε όμως με εύληπτο τρόπο και στον μικρό αναγνώστη μέσα από τις δυνατές εικόνες. Έξυπνο πάντρεμα που υπαινίσσεται κομψά τις κοινωνικές αποστάσεις και διαφορές. Πολύπλοκο το λεξιλόγιο για κάποιον που δεν έχει επαφή με τον χορό. Αν μπορέσει να επέμβει λίγο στο κείμενο ο/η Μιλού, το ανάγνωσμα θα γίνει ανάλαφρο, ευχάριστο και βατό.

23_Το αγόρι και η παιδική χαρά – Κάρμεν 

Σαν ιδέα, καλή. Η απόδοση όμως δεν άρεσε. Τι θέλει να πει ότι το παιδί μύριζε σαπούνι και σαμπουάν; Είναι κακό η καθαριότητα; Θέλει μάλλον να πει ότι δεν έπαιζε το παιδί για να ιδρώσει αλλά έπρεπε να το αποδώσει αλλιώς. Είναι υπερβολή η γιαγιά να δίνει χρώματα και τσουγκράνες σε μικρό παιδί. Χωρίς ανατροπές, αναμενόμενη η συνέχεια. Η προσωποποίηση της κούνιας δεν φάνηκε ένα επιτυχημένο παραμυθιακό τέχνασμα. Τα αφηγηματικά μέρη θέλουν δούλεμα λεξιλογικά, ώστε το κείμενο να γίνει πιο χαριτωμένο και προσιτό σε παιδιά αυτής της ηλικίας. Πολύχρωμο, χαριτωμένο, εύληπτο και χαμογελαστό, παρά την αρχική εικόνα του αγοριού.

24_Όταν χάθηκαν τα παραμύθια – Πεταλίδα 

Η αναφορά στις νεράιδες, περιττή. Οι παρομοιώσεις κ.λπ. δεν προσδίδουν κάτι, μάλλον κουράζουν. Αν καεί ένα δάσος δεν χάνονται τα παραμύθια. Κείμενο επίπεδης αφήγησης και έντονου διδακτισμού. Είναι μια προβλέψιμη ιστορία του κύκλου της ζωής που δεν έχει κάτι το πρωτότυπο και το ξεχωριστό. Τα μεγάλα αφηγηματικά μέρη αποδυναμώνουν το κείμενο-ιστορία για μικρά παιδιά. Η ίδια ιστορία θα μπορούσε να αποδοθεί με λιγότερα λόγια πιο παραστατικά. Πολύ νεραϊδομάνι μαζεύτηκε. Ωστόσο το βαθύτερο πνεύμα του παραμυθιού, μεταφέρει ποιητικότητα, καλή έκφραση και παρουσιάζει μια εξέλιξη αναμενόμενη πλην ευπρόσδεκτη.

25_Μαϊμουδομπερδέματα – Μαϊμού 

Αδιάφορο. Δεν πείθει. Σε κάποια σημεία επίσης λεξιλόγιο μη δόκιμο. Έξυπνα δοσμένο το θέμα, με δυνατές δόσεις χιούμορ, ωραίους διαλόγους και παροιμιακή δομή. Ίσως τα αφηγηματικά κομμάτια πρέπει να ξαναδουλευτούν λεξιλογικά.  Καλά τα πήγαινε, μέχρι που έβαλε -απότομα- τη μαϊμού να ζητήσει συγνώμη. Δεν αναλύεται το «λάθος». Για καλό πήγαινε η μαϊμού. Αν σκοπός είναι να καυτηριάσει τον αυτοθαυμασμό της, αυτό να τονιστεί πιο ξεκάθαρα.

26_Οι δύο άθλοι του Περικλή – Ηλιαχτίδα 

Γιατί να είναι στην αρχή με ρίμα, μετά πεζό και μετά πάλι με ρίμα και μετά πεζό; Άχαροι διάλογοι, οι προσπάθειές του να γίνει φρόνιμος ψάχνοντας το γέροντα της Φρονιμούπολης κουραστικές και κοινότυπες. Ερωταπαντήσεις χωρίς συνοχή, παραλήρημα. Φράσεις χωρίς νόημα για τα παιδιά, έμμετρο χωρίς μέτρο. Μια καλή προσπάθεια στησίματος ιστορίας που όμως διακρίνεται μια ανομοιομορφία των μερών. Αλλού έντονη ποιητικότητα, αλλού πεζολογία. Η πληθώρα επιθέτων αποδυναμώνει το κείμενο. Το λεξιλόγιο χρειαζόταν καλύτερη επιμέλεια. Mixed salad! Ρηχή αφήγηση με καλή πρόθεση. Οι στιχουργικές απόπειρες περιττεύουν εντελώς. Και αφηγηματικά, κουραστικό.

27_Το κορίτσι που δεν ήθελε να κόψει τα μαλλιά του – Βερενίκη

Ωραίο και επίκαιρο σαν θέμα. Άρεσε η προτροπή για την δωρεά μαλλιών όμως στο τέλος τα μπέρδεψε και ανακάτωσε διάφορα χωρίς λόγο. Το τέλος απότομο. Επαναλήψεις τμημάτων λόγου και λέξεων/ασύνδετα/έμμετρο χωρίς μέτρο. Ευαίσθητη και τρυφερή ιστορία χωρίς να γίνεται μελοδραματική. Έξυπνη περιγραφή δράση, σπιρτόζικοι διάλογοι, ηχοποιημένες λέξεις που προκαλούν αναγνωστική ικανοποίηση… Αφού άρχισε να κερδίζει με τον κάποιο λυρισμό του, κέντρισε στη συνέχεια, θυμίζοντας τα παιδιά με «καβουράκι». Και ξαφνικά, όλα χάλασαν μ’ εκείνα τα… υλικά και τα «πιάνω το χορό». Να το ξαναδουλέψει γιατί αξίζει κάτι καλύτερο.

28_Η ιστορία της καλλιτεχνίας – Περσεφόνη 

Δεν είναι παραμύθι. Είναι ενδιαφέρον κείμενο και καλογραμμένο για μεγάλους.  Το κείμενο έχει πολλά στοιχεία άρθρου με έντονο διδακτισμό, ελλείψει στοιχείων μιας καλοαφηγημένης ιστορίας. Το λεξιλόγιο δεν συνάδει με την ηλικία που θα πρέπει να απευθύνεται το κείμενο. Η έλλειψη διαλόγων συμβάλλει στην απομάκρυνση από τα θέλω των μικρών αναγνωστών. Πολύ… μεταφορικό το στόρυ. τόσο που στερείται φρεσκάδας. Ειδικά η τελευταία παράγραφος, δεν απευθύνεται στις ηλικίες που ορίζει ο διαγωνισμός.

29_Μακόνδιος Μακάτα – Αστραχάν 

Καλογραμμένη ιστορία, ρέει ομαλά η ιστορία. Έξυπνο. Θα έπρεπε να αναφερθεί λίγο περισσότερο στο πώς ξεπέρασε το φόβο του με τις πεταλούδες. Γενικά άρεσε, όμως οι έννοιες φόβου-φοβίας συγχέονται. Δεν πείθει τελικά για το πώς ο ήρωας ξεπέρασε τον φόβο της πεταλούδας. Έξυπνη επινόηση η εμφάνιση του Μακάτα, αν και μπορεί να γίνει σύγχυση με έναν άγγελο. Το αρνητικό στο κείμενο είναι η χρήση του α’ προσώπου και συνεκδοχικά η αποτυχία να αποτυπώσει κανείς τον λόγο και τη σκέψη ενός μικρού παιδιού, καθώς φέρει στοιχεία ενήλικα. Η απελευθέρωση του Μακάτα από τη φοβία του δεν φάνηκε πειστική.  Όχι ότι ενθουσίασε, πάντως διαβάστηκε ευχάριστα. Δεν έκανε κοιλιές, δεν είχε γλυκανάλατα σημεία. Πρωτοπρόσωπη αφήγηση, μετρημένη και καθαρή. Γλώσσα στρωτή και ρέουσα, ιστορία που εξελίσσεται με φυσιολογική ροή.

30_Η κουζίνα με τα μαγικά μπισκότα – Ραλού 

Το θέμα ευαίσθητο και η ιστορία τρυφερή. Για να εντυπωθεί όμως σε παιδιά αυτής της ηλικίας θα ήταν προτιμότερη η επικράτηση του διαλόγου παρά τα υπερβολικά αφηγηματικά κομμάτια. Χωρίς διαλόγους, κανένα σημείο έκπληξης, αναμενόμενη συνέχεια και επίπεδη γραφή. Το λεξιλόγιο επίσης, πρέπει να δουλευτεί περισσότερο, να απλοποιηθεί για να προκαλεί ισχυρή εντύπωση και να έχει μεγαλύτερη εκφραστικότητα. Η Άννα μένει σε ίδρυμα; Αν βρέθηκαν θετοί γονείς, παρουσιάστηκαν κάπως απότομα στην ιστορία κι ο αναγνώστης είναι απροετοίμαστος. Λίγο «παλαιάς κοπής» κείμενο, αλλά λόγω κλίματος των ημερών, αποδεκτό. Αν και χρειάζεται διευκρινίσεις, θα μπορούσε με μια δεύτερη γραφή, να σταθεί επάξια στο mood της παρούσας περιόδου. 

31_Ο Πρίγκιπας Οικείος και η Σιγαλιά – Φρέζια 

Καλογραμμένη και ευαίσθητη ιστορία! Η παράξενη φιγούρα στην αρχή της ιστορίας ήταν τυλιγμένη με κουβέρτα και είχε μπροστά ένα χάρτινο κύπελο και μετά λέει ότι είχε μια φωτογραφία στα χέρια. Ήταν ο ίδιος; Γενικά συμπαθητικό. Πολλά ονόματα, βαρετό, κάνει κοιλιά από τις πολλές περιγραφές, δεν έχει να πει κάτι ιδιαίτερο.  Η άστοχη εναλλαγή παροντικών και παρελθοντικών χρόνων «χαλάει» τη ροή της αφήγησης. Το ταξίδι του Πρίγκιπα γίνεται πολύ απότομα και αδικαιολόγητα. Οι ήρωες είναι τόσο ανομοιόμορφοι που δεν συνταιριάζονται αφηγηματικά. Ασυνάρτητο αφηγηματικό παραλήρημα. Ο αναγνώστης θα μπερδευτεί.

32_Ο κήπος των κουτσομπολιών – Μυραλένα 

Τι μπέρδεμα! Δεν βγαίνει κανένα νόημα. Τελικά διατηρεί την περιθωριοποίηση. Ενώ το θέμα της αποδοχής θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον, δεν αξιοποιείται σύμφωνα με την αντιληπτική ικανότητα παιδιών 4-8 ετών. Πολύ γρήγορα γίνεται μια προβλέψιμη ιστορία με λεξιλόγιο πιο «ενήλικο» και αφήγηση επίπεδη. Κάτι πήγε-κάτι πάει να πει. Καλό είναι να υπενθυμίζουμε στα παιδιά καταστάσεις «της διπλανής πόρτας», πόσω μάλλον όταν δεν το κάνουμε μελοδραματικά. Από αυτή την άποψη, παίρνει πόντους. Απέχει όμως από το να απογειώσει. Ωραία ιστορία. Αν ήταν μικρότερη θα ήταν καλύτερη, κουράζουν όλες αυτές οι λεπτομέρειες και οι περιγραφές.

33_Το τελευταίο δάκρυ του κόσμου – Όστρια 

Αναμενόμενο τέλος, χωρίς στοιχείο έκπληξης, κάποια σημεία δε δικαιολογούνται από τις εξηγήσεις που δίνονται, αδόκιμες κάποιες λέξεις και φράσεις  Εξηγείται από την αρχή σχεδόν κάθε αντίδραση και συμπεριφορά του κεντρικού ήρωα χωρίς να δημιουργεί καμιά προσδοκία στον αναγνώστη. Το τέχνασμα με το δάκρυ στο κουτί και η επαναφορά στο μάτι απ’ όπου έφυγε δεν πείθει έτσι που δίνεται «μεγαλίστικα». Όμως, αυτό ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ. Με τα στερεότυπά του, με τις περιγραφές του, με τα όλα του! Από την αρχή υποψιάζεσαι το τέλος, όμως η γλαφυρή αφήγηση σε συνεπαίρνει και διαβάζεις απνευστί. Ευρηματικό το δάκρυ. Καλογραμμένη σαν ιστορία όμως έχει κενά και ασύμβατα σημεία. Τι σχέση έχουν τα πουλιά που δεν τιτιβίζουν  ή τα καπάκια της κατσαρόλας που δεν χοροπηδούν κ.λπ. επειδή απαγορεύτηκαν τα δάκρυα; 

34_Το γελαστό ρολόι – Άελλα 

Μολονότι το θέμα είναι ευαίσθητο, ο τρόπος γραφής δεν προσιδιάζει στην συγκεκριμένη ηλικία, ενώ η πληθώρα των υποκοριστικών «χαλάει» την προσπάθεια να αποδοθεί ικανοποιητικά η ιστορία. Η αφήγηση είναι αρκετά επίπεδη και μονοδιάστατη. Σαν αρχική ιδέα άρεσε. Όμως δεν χρειάζονταν νεραϊδούλες κλπ., για να το θεωρήσουμε παραμύθι. Θα μπορούσε να βρεθεί ένας άλλος τρόπος.

35_Τα μουσικά κουτιά – Λούλου 

Δίνεται ωραία το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό, δημιουργείται  έτσι μια ατμόσφαιρα μυστηρίου που το διάχυτο χιούμορ το απαλύνει κάνοντας το κείμενο απολαυστικό. Οι διάλογοι είναι έξυπνοι κι ο ήρωας συμπαθής. Το τέλος είναι τρυφερό και πολύ… μελωδικό. Ίσως λίγο πιο «παιχνιδιάρικο» λεξιλόγιο να το τελειοποιούσε ως κείμενο για παιδιά αυτής της ηλικίας.  Τρυφερό και ρόδινο κομμάτι. Γραμμένο στρωτά, χωρίς φλυαρίες αλλά με περιγραφές που φέρνουν πολλές εικόνες. Λιτό στόρυ, που όμως διαβάζεται ευχάριστα και αφήνει τον αναγνώστη μ’ ένα χαμόγελο. Καλογραμμένο κείμενο με ωραίο λόγο. Η αναφορά όμως σε όλους αυτούς τους χορούς κουράζει γιατί δεν προσθέτουν κάτι στο κείμενο. Η εικονογράφηση δεν θα μπορέσει να αποδώσει τους χορούς αυτούς. Θα μπορούσε να είναι λίγο μικρότερο. Γενικά μου άρεσε. 

36_Το αστεράκι που ήθελε να γίνει αστερίας – Αρτάκι 

Άνευρα, αδιάφορα, επίπεδα στη γραφή. Το αστεράκι που ήθελε να γίνει αστερίας, μια ιστορία με το θέμα της «ανταλλαγής» που αποβαίνει σωτήρια για τους ίδιους τους ήρωες αλλά και για τους άλλους. Παρόλα αυτά ο λόγος αφήγησης που άλλοτε είναι ποιητικός κι άλλοτε πεζογραφικός, χαλά την ομοιομορφία του κειμένου. Και στη μέση της ιστορίας, παρατηρείται μια «χαλάρωση» αφηγηματική. Ωραία ιδέα η ανταλλαγή και καλή η εξήγηση για το κόκκινο αστέρι. Η ιστορία όμως είναι επίπεδη. Κι αυτή η καταληκτική παράγραφος που απευθύνεται στα παιδιά, μάλλον ξενερώνει. Να το ξανακοιτάξει δίνοντάς του λίγη πνοή.

37_Λινοπαράμυθο – Jermina 

Η όποια πλοκή του δεν εξυπηρετεί τον στόχο του. Λέξεις και φράσεις που δεν αρμόζουν σε κείμενο για παιδιά/ Ασύνταχτα/ Άσχετες αναφορές με μοναδικό σκοπό μια υποτυπώδη ρίμα. Πολύ καλό το θέμα, η ρίμα είναι έξυπνη και κάνει το κείμενο παιχνιδιάρικο… Στις πρώτες αράδες αυτοαναιρείται. Ύστερα πέφτει στην παγίδα του στιχουργήματος. Συνεχίζει με κάκιστο χιούμορ και με σαφή ανορθογραφία.

Σημ. Ο.Κ., αποδεκτό το ότι ξεφεύγουν ορθογραφικά λάθη πότε-πότε. Ή έστω, το ότι δεν διαγωνίζεται κάποιος για την ορθογραφία του. Όταν όμως πρόκειται να υποβάλεις κάπου ένα έργο σου, κοιτάς και λίγο στον υπολογιστή, να τσεκάρεις, Αλλιώς, δείχνεις αδιαφορία πρώτα εσύ, για την δουλειά σου.

38_Το παραμύθι που ήθελε να βγει αληθινό – Μακρίνα 

Όχι άλλη αναφορά σε καταυλισμούς κλπ. Αναφορά πράξεων-ενεργειών που δε συνηθίζουμε σε βιβλία για παιδιά τρυφερής ηλικίας. Απαντήσεις-θέσεις χωρίς ερείσματα. Ωραίο παραμύθι, ίσως για τα πιο μεγάλα παιδιά. Ο αφηγηματικός χρόνος που αλλάζει περιοδικά ίσως να μπερδέψει τα παιδιά, αλλά η ιστορία έχει δυναμική και φαντασία. Ευφάνταστος τίτλος που προδιαθέτει ευχάριστα. Κάπου στην αρχή, γέρνει προς το μελοδραματικό στερεότυπο παλαιού τύπου (οίκτος/φτωχά προσφυγόπουλα). Φλερτάρει (θεμιτά) με το κλασσικό παραμύθι, στο οποίο υπάρχουν συχνά άγριες περιγραφές. Ωστόσο μια γιαγιά που τυφλώνει την εγγονή της, αγριεύει τραυματικά αυτές τις ηλικίες.

39_Ο Συννεφούλης τρελαίνεται για παγωτά – Ζαχαρόπαστα 

Κείμενο που δεν αποφεύγει τον διδακτισμό  Πολύ «πεζή» ιστορία, δεν έχει παραμυθιακά στοιχεία και το θέμα φαίνεται αδιάφορο και ανιαρό. Η αλήθεια είναι ότι δεν φταίει το παιδί. Η μαμά δεν έπρεπε να κουβαλήσει τόσους πειρασμούς στο ψυγείο! Κι αυτό πια με την παρακοή και το «καλό παιδί», ρηχό και άνοστο. Η θεματολογία χαλαρή/η γραφή γλυκερή.

40_Πρώτη αποστολή – Αγαπομάγος 

Δύσκολο να κατανοήσουν τα παιδιά πως ο δεύτερος ήρωας είναι ένα ανάπηρο παιδί (και μάλιστα στο σημείο αφήγησης που το αναφέρει). Τελικά τα παπούτσια πάνε βόλτα τον Άγγελο, για να ευχαριστηθεί τουλάχιστον το αγόρι στα όνειρά του; Δεν αναφέρει. Και το λαθάκι της Φιλένιας και του Χρυσοκάρδη ποιο ακριβώς ήταν; Μια ιστορία χαλαρή, αδύναμη αφηγηματολογικά χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ώστε να γοητεύει τον αναγνώστη. Η ιστορία γίνεται πιο ενδιαφέρουσα από τη μέση και μετά που ασχολείται με το παιδί και τα παπούτσια. Όμως υπάρχουν και εκεί κενά. Θα μπορούσε αν είχε επικεντρωθεί εκεί χωρίς όλους τους αγαπομάγους κλπ., να ήταν ενδιαφέρουσα ιστορία.

41_Πέτα, πέταξε Μαρί… η τρομάρα θα σε βρει – Κυκλάμινο 

Η ιστορία τραβάει σε μάκρος χωρίς εξέλιξη και το κείμενο είναι αρκετό, θα έλεγα για παιδιά αυτής της ηλικίας. Δεν υπάρχει καθόλου το στοιχείο της έκπληξης ακόμα και στο τέλος. Το διδακτικό επιμύθιο, αποδυναμώνει αντί να χαρίσει. Και Ο.Κ. ξέρουν τα παιδιά ότι ο εύπιστος και αφελής, «την πατάει». Προς τί η τιμωρία της αλεπουδίτσας; Το ότι πεινούσε κι ευχήθηκε κάτι, μεταφέρεται ως τιμωρητέα ζήλεια; Το γράψιμο για παιδιά, απαιτεί βεβαίως φαντασία αλλά και ψυχολογία.

42_Ο ανυπόμονος σπόρος – Καλειδοσκόπιο 

Ένας συμπαθής ήρωας είναι ο ανυπόμονος σπόρος, που πλανιέται μεταξύ θάλασσας και βουνού ώσπου να καταφέρει να φυτρώσει. Μια έξυπνα γραμμένη ιστορία. Ίσως τής λείπει κάτι ευφάνταστο για να ολοκληρωθεί και να τελειοποιηθεί. Τί συμπεραίνουμε ακριβώς, με το ότι φύτρωσε εκεί που ήταν και πριν; (Κάτι από Αλχημιστή). Να ακούμε τη μαμά μας; Να μην έχουμε περιέργεια για παραπέρα; Ή να αγωνιζόμαστε για έναν σκοπό, άσχετα με το αν είναι αυτό για το οποίο είμαστε ταγμένοι; Για ποιο λόγο να μην τους λέει η μητέρα του τι θα γίνει; Μυστικό ήταν; Ο σπόρος δεν γίνεται να ανεβαίνει χωρίς αέρα κ.λπ., νόμος της φύσης. Έχει ανακρίβειες. Θα μπορούσε να γίνει όμορφη ιστορία με άλλη απόδοση. 

43_Οι μονόφθαλμοι Γίγαντες του βουνού και το μυστικό της βροχής – Μοίρα 

Ασύνδετο, αλλιώς ξεκινάει και αλλιώς συνεχίζει. Μπλέκονται όλα μαζί. Άνευρα, αδιάφορα, επίπεδα στη γραφή. Ιστορία με πολλά παραμυθιακά στοιχεία, γρήγορη αφήγηση και ωραίους διαλόγους. Το «Κύκλωπες» παραπέμπει στον Όμηρο. «Οι μονόφθαλμοι γίγαντες» είναι προτιμότερο. Επίσης δεν δίνεται η αλλαγή νοοτροπίας όσων καταστρέφουν τη φύση. Μεγάλος τίτλος! Καλή προσπάθεια, με αρκετά πρωτότυπο το  θέμα της ανομβρίας. Έτσι, για να ξεφύγουμε κάπως από τα κοινότυπα. Με κάποια λαθάκια εδώ κι εκεί, αν ξαναπεραστεί ένα χέρι, μπορεί να αξιολογηθεί θετικά.

……………………………………………………………..

 

5Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΙΝΩΑΣ

Ιστορία βραχείας φόρμας για παιδιά 3-6 ετών (1.200 λέξεις)

(Σύντομη ιστορία με ρεαλιστικό θέμα εμπνευσμένη από την καθημερινότητα των παιδιών αυτής της ηλικίας)

 

1_Δικό μου είναι… Δικό μας είναι – Δέντρο

Όμορφη ιστορία. Έχει πλάκα και περνά ωραία μηνύματα. Θα ήταν καλύτερο να κάνουν κάτι πιο ευφάνταστο τα δύο παιδιά με τα ξύλα (ή με κάτι άλλο). Κάτι πιο ενδιαφέρον. Η βιβλιοπινακοφυτοκατασκευοθήκη είναι αδύναμο σημείο. Αδύναμο το τέλος και η πλοκή κοινότυπη.  Με αρκετή επεξεργασία μπορεί να γίνει μια πολύ καλή ιστορία. 

2_Μια αγκαλιά – Νάρη

Δεν έχει καμία σχέση το ξεκίνημα της ιστορίας με τη συνέχεια. Δεν χρειάζονται όλα αυτά τα μυθολογικά και ιστορικά ονόματα. Στην αρχή ο ήρωας μοιάζει με μεγάλο παιδί που πηγαίνει Β Δημοτικού και πάνω και στη συνέχεια μοιάζει με προνήπιο. Πολλά τα αποσιωπητικά που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Το θέμα είναι κατανοητό όμως τελικά δεν πείθει και τόσο η ιστορία. Τι σχέση έχει το όνειρο με το δράκο στην επίλυση του προβλήματος; Η επιστροφή του μπαμπά που είναι και η κορύφωση της ιστορίας θέλει πολλή δουλειά. Το λεξιλόγιο, η γραπτή έκφραση και οι διάλογοι είναι ασύμβατοι με ηλικίες 3-6 ετών.

3_Όταν μεγαλώσω – Βενετία

Γλυκιά ιστορία για τα επαγγέλματα. Έχει ενδιαφέρον. Θα μπορούσε να είναι πιο σύντομη όμως. Αφιερώνει πολλές λέξεις για το κάθε επάγγελμα. Καλή ροή, όμως το περιεχόμενο δεν πρωτοτυπεί. Ωραίο τέλος!

4_Το ουράνιο τόξο αγαπάει το μωρό μας – Λιλή

Τρυφερή ιστορία αλλά λίγο γλυκερή. Το θέμα είναι αρκετά συνηθισμένο. Η ιδέα με το ουράνιο τόξο, είναι ποιητική, όμως θα μπορούσε να είναι πιο σύντομη. Κουράζει. Δεν πείθει η μεταστροφή της μικρής ηρωίδας, πολύ «εύκολη». 

5_Ο γρίφος της Μάρθας – Kosmira

Γλυκιά και τρυφερή ιστορία. Συνηθισμένο θέμα: μεγάλη και μικρή αδερφή, όμως ο συγγραφέας το χειρίζεται με αρκετά πρωτότυπο τρόπο. Ο γρίφος με τα νούμερα δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, απλά βοηθά στο να κυλήσει η ιστορία. Έξυπνη ιδέα, αδύναμος ο τρόπος ανάπτυξης. Κοινότυπες προτάσεις και έκφραση. Συμπαθητική προσπάθεια.

6_Η γιαγιά Κοκκινοσκουφίτσα και το μικρό λυκάκι – Μαρίκα

Η συγγραφέας σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει για ήρωες τη γιαγιά Κοκκινοσκουφίτσα και τον μικρό λύκο για να δείξει την αξία που έχουν οι καλοί τρόποι αλλά και τη δύναμη που έχει μια συγγνώμη μόνο όταν είναι αληθινή. Δεν τα πολυκατάφερε όμως. Αδυναμία πρωτότυπης ανάπτυξης.

7_Αν και Ρέα – Μέλδα

Εκτός διαγωνισμού, λόγω έκτασης.

8_Ο Βασίλης και η Τυχερή του Μέρα – Μελίτη

Η ιστορία έχει κατατεθεί και προ ετών με άλλον τίτλο – δεν σχολιάζεται εκ νέου.

9_Ο Βασίλης και τα Μαγικά Γυαλιά – Αριάδνη

Η ιστορία έχει κατατεθεί και προ ετών με άλλον τίτλο – δεν σχολιάζεται εκ νέου.

10_Το μικρό δρακάκι με το ένα μάτι – Πεταλούδα

Το θέμα είναι συνηθισμένο. Πολλά έχουν γραφτεί για τη διαφορετικότητα. Όμως είναι όμορφη ιστορία με ωραίο ήρωα. Η περιγραφή του ονείρου στην αρχή δεν χρειάζεται. Απλά κουράζει τον μικρό αναγνώστη. Τα ονόματα των συμμαθητών: Δάκης, Λούλα, Κούλα, Νούλα, Λάκης δεν είναι ιδιαίτερα πετυχημένα. Συμπαθητική προσπάθεια αλλά θέλει πολλή δουλειά.

11_Τα παιδιά μπορούν – Φλοίσβος

Τρυφερή ιστορία που μιλά για τη διαφορετικότητα και την προσφορά. Ένα κορίτσι θα δωρίσει τα μαλλιά της για τα οποία την κοροϊδεύουν συνέχεια. Δεν είναι όμως μια ιστορία που μπορεί να κατανοήσει ένα παιδί 3-6 ετών. Υπάρχει έλλειψη σταθερού άξονα πλοκής, μεταβάσεις και επεισόδια ασύνδετα ψυχολογικά, σε ένα τέλος επίσης ασύνδετο.

12_Ένα Σαββατοκύριακο… αλλιώτικο! – Κοραλλένια

Όλα πηγαίνουν στραβά, όλο κάτι συμβαίνει. Σαν να είναι ένα κεφάλαιο από ένα μεγαλύτερο βιβλίο. Απλοϊκή ιστορία, δεν απευθ παιδιά 3-6 ετών

13_Σ’ ένα παγκάκι μια φορά… - Παιώνια

Η μαμά μιλάει διδακτικά. Άλλη μια ιστορία για τη διαφορετικότητα. Γλυκιά ιστορία όμως απουσιάζει αυτό το «κάτι» που θα την κάνει να ξεχωρίσει από όλες αυτές τις ιστορίες που κυκλοφορούν ήδη. Λείπει η μυθοπλασία και η ιστορία είναι αδύναμη.

14_Εγώ και η δασκάλα μου – Ζωή

Πολύ τρυφερή ιστορία. Να και κάτι που δεν ξέρουν κι ίσως δεν μπορούν να φανταστούν τα παιδιά των πόλεων. Όμορφη γραφή, συγκινητική κάποιες στιγμές. Ωραίο και το τέλος. Λείπει αυτό που θα προσελκύσει τα παιδιά αυτής της ηλικιακής ομάδας.

15_Ένας ασυνήθιστος φίλος – Neekeri

Γίνεται να βάλει το μωρό δελφίνι στη μπανιέρα για τρεις εβδομάδες; Λείπει το συναίσθημα. Όταν ο Μιχάλης είδε το δελφίνι για πρώτη φορά αλλά και στη συνέχεια, θα έπρεπε να φανεί περισσότερο η χαρά του. Γενικά πρέπει να δουλευτούν περισσότερο οι χαρακτήρες. Να μην είναι χάρτινοι. Να νιώθουν και να νιώθουμε κι εμείς οι αναγνώστες μαζί τους. Ωραίο σαν θέμα η φοβία για τη θάλασσα. Χρειάζεται δουλειά.

16_Η γλωσσίτσα πηγαίνει στον γιατρό – Σοφίτσα

Ενδιαφέρον θέμα που αφορά πολλά παιδιά και γονείς. Ο τρόπος που αναπτύσσεται δεν προκαλεί αναγνωστική έκπληξη, ο λόγος κουράζει. Θα είναι καλό να μειωθούν τα υποκοριστικά στην ιστορία. Δεν χρειάζονται και σίγουρα δεν την κάνουν πιο χαριτωμένη. Δεν φαίνεται να είναι εκδόσιμη, δύσκολα τη φαντάζεται κάποιος εικονογραφημένη. Είναι χαριτωμένη, αλλά ως εκεί.

17_Ζωάκια πανίσχυρα και τρομερά; - Μελίνα

Αδύναμος λόγος, προσπαθεί να μοιάσει σε ποίημα με σοβαρές ελλείψεις. Αδιάφορη ιστορία, με πολύ μικρή έκταση για την κατηγορία.

18_Η Ρενάτα και η σοκολάτα – Μπουμπού

Έξυπνη ιδέα, όμως παρουσιάζει δυσκολία να αναπτυχθεί προκαλώντας το αναγνωστικό ενδιαφέρον. Μόνο το τέλος είχε ενδιαφέρον. Δεν κερδίζει την ηλικιακή ομάδα.

19_Η τελευταία μέρα των καλοκαιρινών διακοπών – Ηλιοτρόπιο

Μια νοσταλγική ιστορία για το όμορφο καλοκαίρι που πέρασε. Όμορφη γραφή αλλά δεν θα κρατήσει το ενδιαφέρον των μικρών αναγνωστών. Κοινότυπο θέμα.

20_Παππούδες και γιαγιάδες σεφ – Αύγουστος

Ένα πολύ όμορφο διήγημα για μεγαλύτερα παιδιά αλλά και για ενήλικες. Σίγουρα δεν είναι μια ιστορία που αφορά παιδιά 3-6 ετών. Στρωτή γραφή, ωραία περιγραφή των ηρώων και συγκίνηση. Πολύ όμορφη προσπάθεια, πρέπει όμως ο συγγραφέας να καταλαβαίνει ποιο είναι το κοινό του και ανάλογα να γράφει. 

21_Θα είμαι πάντα κοντά σου – Αλεπού

Άκυρο λόγω μικρής έκτασης.

22_Μη φοβάσαι τις σκιές – Αστερόπαιδο

Άκυρο γιατί αναγράφονται τα πραγματικά στοιχεία.

23_Ο πιστός φιλαράκος – Ηλιοτρόπιο

Πώς έπιασε φωτιά στο υπόγειο; Μήπως κάτι έκανε ο σκύλος; Ο μπαμπάς της ιστορίας είναι απαράδεκτος. Η μαμά περίεργη. Κοινοτυπία, δεν προκαλεί αναγνωστικό ενδιαφέρον. Οι διάλογοι αφύσικοι. Καμία πρωτοτυπία και καμία λογοτεχνική αρετή. 

24_Αόρατη κλωστή. Από τον ουρανό μέχρι τη γη – Μυθοπόρος

Μια ιστορία για τη φιλοζωία και την απώλεια. Γλυκιά και τρυφερή ιστορία. Όμως λείπει αυτό το κάτι διαφορετικό που θα την ξεχωρίσει από τα δεκάδες βιβλία που κυκλοφορούν με αυτό το θέμα. 

25_Ο μπαμπάς είναι μακριά – Αστραδενή

Υπονοείται κάτι δυσάρεστο στην ιστορία για τον μπαμπά κι αυτό στεναχωρεί. Δεν υπάρχει λύτρωση στο τέλος. Όμορφη προσπάθεια, όμως είναι για μεγαλύτερα παιδιά κι όχι για τις ηλικίες 3-6 που ζητά ο διαγωνισμός. Απουσιάζει η μυθοπλασία. Λείπει αυτό που θα την κάνει ξεχωριστή. Δεν χρειάζεται τόση μελαγχολία στις παιδικές ιστορίες.

26_Το μυστικό της Μελένιας – Λενιώ

Ενδιαφέρον θέμα και πολύ δύσκολο στο χειρισμό του. Η σεξουαλική παρενόχληση είναι κάτι για το οποίο πρέπει να συζητήσουμε με τα παιδιά μας, όσο δυσάρεστο κι αν μας φαίνεται. Σωστά επέλεξε η συγγραφέας να βάλει για ήρωες ζώα. Λέει όσα χρειάζονται μόνο, χωρίς λεπτομέρειες. Λείπει η έκπληξη, όμως είναι σωστά γραμμένο. Καλή προσπάθεια αλλά αδύναμη ανάπτυξη.

27_Ο αποχαιρετισμός της Ρίας – Λυδία

Γνώριμα μοτίβα, επιτηδευμένη προσπάθεια συναισθηματικής ατμόσφαιρας. Μια ιστορία για την απώλεια, για την ευθανασία. Καμία μυθοπλασία, καμία λύτρωση. Τόση θλίψη… Δεν είναι ιστορία για μικρά παιδιά.

28_Ο Λέων και ο Γλάρος – Γουίλ

Γλυκιά ιστορία αλλά ως εκεί. Δεν υπάρχει πρωτοτυπία. 

29_Μια υπέροχη μέρα στη Χαλκιδική – Tulipa

Μοιάζει σαν έκθεση με θέμα: Μια υπέροχη μέρα στη θάλασσα. Χωρίς πλοκή. Χωρίς ενδιαφέρον.

30_Αστροναύτες και εξωγήινες – Αστροναύτης

Άνευρη, αδιάφορη αφήγηση ενός παιχνιδιού από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν υπάρχει πλοκή, δεν υπάρχει μυθοπλασία.

31_Μαμά εξωγήινη – Καπιμπάρα

Η απώλεια της μαμάς πονάει πάντα, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για μια νέα μαμά που αφήνει πίσω της ένα μικρό κορίτσι. Τρυφερή αφήγηση. Δεν υπάρχει λύτρωση στο τέλος… μόνο μια μεγάλη θλίψη. Είναι μια όμορφη προσπάθεια, αλλά γραμμένο για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας.

32_Σε διπλανά μπαλκόνια – Ζωή

Μια ιστορία για τον κορωνοϊό. Η ιστορία είναι για μεγαλύτερα παιδιά κι όχι για αναγνώστες 3-6 ετών. Αναφορά (και απομίμηση) στο βιβλίο της Άλκης Ζέη που σίγουρα δεν θα ξέρουν τόσο μικρά παιδιά. Χαριτωμένο, τίποτα περισσότερο. Υπάρχει αδυναμία πλοκής, γνώριμα μοτίβα και απουσία έκπληξης.

33_Τι κάνω όταν ο μπαμπάς ταξιδεύει σε βαθιές θάλασσες – Καπετάνιος

Αδύναμη ιστορία στην οποία ο ήρωας δεν γίνεται συμπαθής. Δεν απευθύνεται στην ηλικιακή ομάδα της κατηγορίας.

………………………………………………………………..

 

6. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 300ευρώ σε βιβλία.


Ιστορία εκτενούς φόρμας για παιδιά 10-14 ετών (4.000 – 7.000 λέξεις)

(Μια μοντέρνα ιστορία, επίκαιρη, που να διαδραματίζεται στο σπίτι, στον δρόμο ή στο σχολείο, με ήρωες νέα παιδιά που κυνηγούν τα όνειρά τους και αναμετρώνται με τις δυνάμεις τους, επιζητώντας να εκφραστούν μέσω της άθλησης, της τέχνης ή της επιστήμης [μουσική, χορός, θέατρο, αθλητισμός, γκράφιτι, ηλεκτρονικά παιχνίδια, ίντερνετ, ρομποτική κτλ.], ενώ ταυτόχρονα έρχονται αντιμέτωπα με θέματα κοινωνικού προβληματισμού.)

 

1_Το αγόρι με τα γαλανά μάτια – Δεισδαιμόνα

Η Δεισδαιμόνα έκανε μια φιλότιμη προσπάθεια να γράψει μια ιστορία για ένα κορίτσι που δεν αγαπά τα Μαθηματικά αν και μεγαλώνει σε μια οικογένεια που όλοι είναι ιδιοφυΐες (στα Μαθηματικά). Καταπιέζει τον εαυτό της, μέχρι που συναντά το αγόρι με τα Γαλανά μάτια. Το αγόρι είναι ένας ακροβάτης που αγαπά τη ζωή και προσπαθεί να κάνει και τους άλλους να την αγαπήσουν όπως εκείνος. Η γραφή είναι πολύ στολισμένη και σε κάποια σημεία μοιάζει αφύσικη. Πολλές οι παρομοιώσεις και ο αναγνώστης κουράζεται. Ο λόγος κουβαλά κάτι το παλιακό (πχ. εισδοχή, παραστάδα, έλυαν, άκουε, ακουόταν), με μπέρδεμα στα πρόσωπα αφήγησης, πότε πρωτοπρόσωπη και πότε τριτοπρόσωπη. Υπάρχουν  κενά στην πλοκή (πώς μπαίνει  για παράδειγμα σε μια τάξη ή πως εμφανίζεται ξανά στη λίμνη κ.ά). Η μεταστροφή της ηρωίδας γίνεται κλιμακωτά αλλά αναιτιολόγητα και απότομα για τους γονείς. Το τέλος κλείνει πολύ γλυκερά και απότομα με τον έρποντα  έρωτα της νεαρής  ηρωίδας.

2_Συνοφρυωτίτιδα – Ισμήνη

Ενδιαφέρουσα ιδέα όμως λίγο κουράζει. Πολλά πράγματα δεν εξηγούνται. Πώς ξαφνικά κόλλησε η συνοδός, ο οδηγός και όλα τα άλλα παιδιά; Ταυτόχρονα το έπαθαν όλοι; Πώς γίνεται αυτό; Το υπερρεαλιστικό στοιχείο αιωρείται χωρίς να αιτιολογείται. Ιδιαίτερα σχηματική  η μορφή της διευθύντριας στο ρόλο του «κακού». Η επέμβαση του γονέα για την επίλυση του προβλήματος αποδυναμώνει τους βασικούς  ήρωες. Η μεταστροφή γίνεται πολύ γρήγορα και δεν πείθει. Το μήνυμα που θέλει να περάσει ο/η συγγραφέας είναι ωραίο, όμως δεν το περνάει στους αναγνώστες. Το χαμόγελο είναι το αντικολλητικό, όμως πρέπει να υπάρχει και λόγος για να χαμογελάσει κάποιος. Δεν είναι πάντα τόσο εύκολο. Το χαμόγελο είναι απλώς το αποτέλεσμα. Θα πρέπει η συγγραφέας να δείξει πως όλοι έχουμε λόγους για να χαμογελάμε τελικά.

3_Ζωγραφίζοντας στίχους στον αέρα – Φιλανδός

Ιδιαίτερο και ενδιαφέρον θέμα. Αφηγηματικά μονότονο που παρατάσσει χωρίς να εμψυχώνει τα γεγονότα. Οι ήρωες είναι στερεοτυπικοί και προβλέψιμοι. Λείπει  η διασύνδεση με τη μουσική και την ακοή. Θα έπρεπε να γίνει πιο σαφής η αίσθηση που έχει ο ήρωας με τη μουσική και τον ρυθμό (αν και κωφάλαλος) ώστε να την κατανοήσουν οι αναγνώστες. Όλα μένουν κάπως στην επιφάνεια. Περιγράφονται μεν αναλυτικά, αλλά δεν σε τραβάνε από το χέρι για να σε πάρουν μαζί τους. Σημαντικό που ασχολούμαστε με μια ιδιαιτερότητα, μια αναπηρία και την εντάσσουμε στο σύνολο «φυσιολογικών» παιδιών. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση θα ήταν καλύτερα να γίνει τριτοπρόσωπη γιατί μοιάζει να ακούει τα πάντα ο πρωταγωνιστής που είναι κωφός (πχ. κατά τη διάρκεια της συναυλίας) κι αυτό λίγο μπερδεύει. Λείπει η έκπληξη. Αν δουλευτεί ξανά θα γίνει μια  ενδιαφέρουσα ιστορία.

4_Όνειρα φτιαγμένα από χαρτί – Αλφαωμέγα

Ανάλαφρο κείμενο αλλά σε κάποια σημεία, η τόση προφορικότητα ενοχλεί. Από τη μια η ηρωίδα είναι τόσο ντροπαλή που μοιάζει αόρατη κι από την άλλη λέει πως όταν της αρέσει ένα αγόρι το διεκδικεί. Αυτό δεν πείθει πολύ και δεν προσφέρει κάτι στην ιστορία. Να ασχολείται με αποτριχώσεις επειδή θα βγει στην τηλεόραση… με το αδυνάτισμα… με πρόβλημα στην επιδερμίδα… δεν ταιριάζουν με όλα τα προηγούμενα που διαβάσαμε για τον χαρακτήρα της. Πόσες μέρες είναι πια αυτός ο πανελλήνιος διαγωνισμός που θα χάσει μαθήματα; Είναι υπερβολική η επ’ αόριστον απουσία και η χαρά του Διευθυντή γιατί θα ακουστεί το σχολείο με τη συμμετοχή της. «Αγκαλιές και φιλιά. Ήταν προ-κορωνοϊού…» Αυτή η επεξήγηση είναι περιττή. Υπάρχει πολύ έντονη η σφραγίδα των reality shows. Δεν μοιάζει με διαγωνισμό για οριγκάμι. Μακιγιάζ, πρόβες, πρεμιέρα κλπ. Η υπόθεση από ένα σημείο και μετά ξέφυγε εντελώς. Ξεκινούν οι κρίσεις πανικού, ο ψυχολόγος, οι συνεδρίες… Δεν δένουν όλα αυτά. Η ιστορία ανοίγει και κλείνει με τη μορφή του παππού που δεν ζει πια.  Η ελπίδα μοιάζει πλαστή και ψευδής. Δεν γράφτηκε το κείμενο με κάποιο πλάνο. Πρέπει ο/η συγγραφέας να εστιάσει σε ένα θέμα και να επεξεργαστεί περισσότερο την ηρωίδα της αλλά και τον τρόπο που αφηγείται την ιστορία. Θέλει δουλειά.

……………………………………………………………….

 

7. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ

Λογοτεχνικό βιβλίο γνώσεων* βραχείας φόρμας, για παιδιά 5-7 ετών (1.000-2.500 λέξεις)

(*Διευκρινίζουμε ότι στην κατηγορία αυτή εντάσσονται κείμενα τα οποία μέσα από τη μυθοπλασία προωθούν τη γνώση σε πεδία όπως: ιστορία, επιστήμη - τεχνολογία, φυσική, χημεία, αστρονομία,  περιβάλλον.)


1_Με όπλο το μολύβι – Κρήτη 

Ιστορία πρόχειρα στημένη. Πρόκειται για πρωτοπρόσωπη αφήγηση περιπέτειας που εξελίσσεται το 1669 την περίοδο του Βενετουρκικού πολέμου  στην Κρήτη. Ήρωες είναι ο Νικόλας και οι συμμαθητές του, που αντιστέκονται στις απαγορεύσεις των Τούρκων. Οι διάλογοι είναι άτεχνοι και εντελώς προσχηματικοί.  Η επιλογή των ονομάτων, οι χαρακτήρες και η αφέλεια/ευκολία που στήνονται οι σκηνές δράσης κάνουν το έργο να απέχει από την ιστορική πραγματικότητα. Απλουστευτικό και ψεύτικο. Αδούλευτοι χαρακτήρες, δεν πείθουν. Δεν παρέχεται κάποια γνώση. 

2_Μυρτώ: το κορίτσι που ζούσε τις ζωγραφιές του – Σουπιά 

Απλή, χαριτωμένη ιστορία, που αβίαστα γνωρίζει στα παιδιά τον πλούσιο κόσμο της ζωγραφικής. Αναμενόταν ένα ταξίδι γνώσης και αναζήτησης-ανακάλυψης. Η γνώση να προκύπτει και όχι να υπάρχει ως επεξήγηση με έναν αστερίσκο. Στην πραγματικότητα εδώ γίνεται παράθεση ρευμάτων με αστερίσκους και σε μορφή λεζάντας. Το λεξιλόγιο πότε είναι απλό, κατάλληλο για παιδιά 5-7 ετών και πότε δύσκολο, να μην μπορεί να ακολουθηθεί και να γίνει κατανοητό. Γενικά, δείχνει αδούλευτο το κείμενο, χωρίς κατανόηση σε ποιον απευθύνεται και τι θέλει να πετύχει. 

3_Οι παρτιτούρες του Βόλφι – Κονσέρτο 

Εύφημη Μνεία στη Μαρία Προδρόμου, Λάρνακα

Ενδιαφέρουσα ιστορία με θέμα τα παιδικά χρόνια του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, όταν φάνηκε το ξεχωριστό ταλέντο στη μουσική. Στο «λεξιλόγιο»  που υπάρχει στο τέλος του έργου ο αναγνώστης θα βρει επεξηγηματικά σχόλια για μουσικούς όρους, τόπους και τίτλους ευγενείας που αναφέρονται στο έργο. Οι μικροί αναγνώστες θα βρουν ενδιαφέρον στις γνώσεις που θα αποκομίσουν. 

4_Μέλη Μέλη – Αντιγόνη 

Εύφημη Μνεία στην Βασιλική Ματούλα-Παπαθανασίου, Ελασσόνα

Χαριτωμένη ιστοριούλα, γραμμένη σε στρωτή γλώσσα και ύφος παραμυθιού, που ελκύει τα μικρά παιδιά. Οι γνώσεις που θα αποκομίσει ο μικρός αναγνώστης περιορίζονται στην ονοματολογία των εντόμων που προσκαλούν την πολυάσχολη μελισσούλα Μέλη Μέλη στο πάρτι τους. Ταιριάζει στην ηλικιακή ομάδα. Είναι χαρούμενο. Με πρόφαση ένα πάρτι, δίνει στα παιδιά όλη τη γνώση που θέλει να περάσει για τα άλλα έντομα. Ταυτόχρονα, περνάει μηνύματα διαφορετικότητας, διαφορετικής χρησιμότητας, φιλίας. Πολύ ευχάριστο! 

5_Ο γίγαντας που έγινε νάνος – αστερόσκονη 

Ο/η συγγραφέας επιχειρεί να δώσει στους μικρούς αναγνώστες  γνώσεις από την αστρονομία,  την κίνηση και την ονομασία των Πλανητών. Στο έργο παρουσιάζονται η μαμά Αστερόπη, ο γίγαντας Ήλιος που συρρικνώνεται, ο Χρόνος με τις εποχές να ζουν στο Σύμπαν, το μέρος που δεν έχει αρχή και τέλος και να έχουν τις ιδιότητες, τις συνήθειες και τα συναισθήματα των ανθρώπων. Άκυρο! Ιστορία επιστημονικής φαντασίας που δεν ανταποκρίνεται και δεν ακολουθεί κανέναν παντελώς κανόνα της φόρμας. Δεν μένει σταθερός/η ούτε σε μία σύμβαση. Τα σενάρια που δημιουργεί μπερδεύουν και φέρνουν σύγχυση [αν όχι φόβο] στον πιθανό εξάχρονο αναγνώστη. Δεν κατατάσσεται στις ιστορίες γνώσης.

6_Οι σπόροι του Ασάντ – koumaria 

Ο Ασάντ είναι ένας μικρός πρόσφυγας από τη Συρία που στη διαδρομή για την καινούργια πατρίδα έχει χάσει την οικογένειά του, αλλά έχει κατορθώσει  να σώσει το σακί με τους σπόρους της Ελπίδας. Όταν στο σχολείο προετοιμάζονται  για την ημέρα  εορτής του περιβάλλοντος ο Ασάντ βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει στους συμμαθητές του για την πατρίδα του και  για την αξία των σπόρων.  Η ιστορία του πρόσφυγα  Ασάντ δεν πείθει και οι  διάλογοι φαίνονται εντελώς προσχηματικοί. Μπερδεύει το μεταναστευτικό με το περιβαλλοντικό. Θα μπορούσε να δημιουργήσει ενοχές με τη στάση των ηρώων και τα λεγόμενά τους. Οι ήρωες είναι χάρτινοι. Δεν πείθουν. Είναι γραφή γεμάτη κλισέ 🡪 παιδιά ήρωες που σώζουν τον κόσμο και την ανθρωπότητα. Δεν πείθει…

7_Ο χαμαιλέοντας που δεν έλλαζε χρώμα – Πολυκάστη 

Χαριτωμένη ιστορία που ο Λέων, ο μικρός χαμαιλέοντας δεν αλλάζει χρώμα. Όμως χαίρεται τις ομορφιές της φύσης και αποκτά τη χαρακτηριστική ιδιότητα του είδους του την πιο κατάλληλη στιγμή, όταν ο κίνδυνος απειλεί εκείνον και τα αδέρφια του. Ποιος είναι ο στόχος δεν υπάρχει κάτι ξεκάθαρο που πάνω σε αυτό να χτίζεται η ιστορία. Κινείται σε πολλά πεδία [χαρακτηριστικά χαμαιλέοντα, χελώνας, αετός κλπ]. Οι ήρωες έχουν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά [που είναι οκ] όμως δε γίνεται την ίδια ώρα να γνωρίζουν και τις νομοτέλειες των ανθρώπων. Ή το ένα ή το άλλο. Οι σχέσεις και η αντιδικία μεταξύ των ζώων και μετά το ότι ο χαμαιλέοντας έκανε την ηρωική πράξη και “ηρωποιήθηκε” από τους άλλους, αποπροσανατολίζει από τον σκοπό και το ζητούμενο. Άλλο γνώση άλλο ιστορία και μυθοπλασία. 

8_Χάρηκα που σας γνώρισα κύριε Γύζη – Λεμονιά 

Οι πίνακες του ζωγράφου Γύζη  προκαλούν το ενδιαφέρον της Μυρσίνης, που επισκέπτεται με τη νονά της την Εθνική Πινακοθήκη. Η μυθοπλασία είναι πολύ απλή, οικείο το νόημά της στα παιδιά, αλλά οι διάλογοι είναι άτεχνοι και προσχηματικοί. Και τελικά δεν γνωρίσαμε τον κύριο Γύζη… Τι μάθαμε; Πως στις πινακοθήκες κάνουμε ησυχία και πώς να παρατηρούμε έναν πίνακα. Γιατί να χρειαζόμαστε μία ιστορία [μάλιστα διδακτική!] για τη δουλειά αυτή [της παρατήρησης]; Θα μπορούσε να μιλήσει για τον ζωγράφο, την εποχή του, τη ζωή του, όσα αγαπούσε…

9_Επτασφράγιστα μυστικά – Υπατία 

Παιχνίδια με τις λέξεις που κρύβουν αριθμούς και αριθμούς που σχηματίζουν μυστικά μηνύματα δημιουργούν την ιστορία της Τρισεύγενης. Αν και η ιδέα είναι πολύ ενδιαφέρουσα,  το έργο μάλλον θα μπερδέψει τους μικρούς αναγνώστες. Μυστήριο με αριθμούς που η αποκρυπτογράφηση είναι βαρετό σημείο στη διάρκεια της ιστορία. Το παιχνίδι με τις λέξεις που έχουν νούμερα-αριθμούς ως έννοια ή ως ορθογραφία είναι ωραίο. Μπαίνει στη γρήγορη ροή της αφήγησης και ο ρόλος τους είναι καθαρός. Αυτό μόνο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως προσφορά γνώσης. Το υπόλοιπο, όχι.. Στα θετικά του: γρήγορη ροή και εναλλαγές, χρησιμοποιεί δημιουργικά τα παραμυθικά στοιχεία ή μοτίβα ή εικόνες παραμυθιών και εντάσσει έξυπνα το παιχνίδι με τις λέξεις που εμπεριέχουν αριθμό. Ίσως με κάποιες αλλαγές και διορθώσεις στην πλοκή  της ιστορίας ο/η συγγραφέας δώσει ένα έργο ενδιαφέρον και κατάλληλο για μεγαλύτερα παιδιά.

10_Ντάμπου-Dampu, το τραγούδι της ζωής – Ουχακμίχ 

Η ιστορία του μικρού Ντάμπου που ζει  σε ένα εξωτικό περιβάλλον και ο/η συγγραφέας τον παρουσιάζει ως μικρό ορνιθολόγο δεν θα είναι ελκυστική στους μικρούς αναγνώστες. Οι πολλές άγνωστες έννοιες και λέξεις καθώς και η δομή της μυθοπλασίας μάλλον μπερδεύουν παρά προσφέρουν γνώσεις και απόλαυση ανάγνωσης. Λάθος κατηγορία. Τι μαθαίνουμε; Μπορεί να βασίζεται σε τρόπο ζωής [τίνος;] αλλά δεν είναι ξεκάθαρο το τι θέλει να λάβουμε ως γνώση. Είναι ιστορία για παιδιά. Ως εκεί. Επίσης, μπερδεύει κυριολεξία με μεταφορά και τα πρόσωπα μεταξύ τους [μάλλον χρησιμοποιεί λανθασμένα τις αντωνυμίες: του αντί της κλπ] οπότε υπάρχουν σημεία που χάνεται το νόημα.

11_Ο Πύργος που δάκρυσε – Δον Κιχώτης 

Ο Πύργος στην κορυφή του λόφου στη Ν. Φώκαια, ένα μικρό δελφίνι, επαναστάτες του 1821, κατατρεγμένοι πρόσφυγες, ανέμελοι τουρίστες και ο μικρός Αντωνάκης που χάνεται, όλοι αυτοί βρίσκουν θέση στη μυθοπλασία και στην ιστορία που αναβιώνει ο πετυχημένος αρχαιολόγος. Το έργο πάσχει στη δομή του και οι εναλλαγές ανάμεσα στον κόσμο της φαντασίας και της πραγματικότητας μπερδεύουν και κουράζουν τους μικρούς αναγνώστες. Πολύ ωραίο το τέχνασμα που μιλάει ο Πύργος και εξιστορεί την ιστορία του μιλώντας με δελφίνια αλλά και με τον Αντώνη. Παρόλα αυτά, θα μπορούσαν σε αυτή την παραμυθική ατμόσφαιρα να προστεθούν κι άλλα στοιχεία. Να μάθουμε τα μεγέθη του Πύργου, το πότε-πόσο βαθιά στον χρόνο φτάνει, τι συμβαίνει-σε τι κατάσταση είναι σήμερα. Είναι ωραίο κείμενο, αλλά μάλλον πρωτόλειο. Θέλει δουλειά [και περισσότερες πληροφορίες ως περιγραφή] για να το απογειώσουν!

12_Το ταξίδι του Σιδηρονούς Μεταλλικαν στη μαύρη τρύπα – Σελένα 

Πρόκειται για έργο που καθώς διαβάζεται, η  φαντασία κατακλύζεται με εικόνες, σαν σε κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση. Την αίσθηση αυτή δίνει η ονοματολογία και η δράση του ρομποτο- κοσμοναύτη Σιδηρόνους Μετάλλικαν, που εξευρευνά το διάστημα.  Στο ταξίδι του το πανέξυπνο ρομπότ ανακαλύπτει τους άγνωστους  πλανήτες Χαρτί, Γυαλί,  Πλαστικό και επικοινωνεί στους φίλους του την έννοια της ανακύκλωσης. Αν και καλογραμμένη, έξυπνη κι ενδιαφέρουσα, το μακρύ ταξίδι του ήρωα και τα συγκαλυμμένα οικολογικά μηνύματα την καθιστούν κουραστική για τα παιδιά 5-7 ετών. Δεν είναι γνώσης. Είναι ιστορία για παιδιά με μυθοπλασία και διδακτισμό. Μπερδεύει δύο τελείως διαφορετικά θέματα: διάστημα-μαύρες τρύπες-άλλοι πλανήτες ΚΑΙ ανακύκλωση. Ποιο τελικά από τα δύο θέλει να μας δείξει; Για ποιο πρόκειται να μάθουμε; Τα ονόματα που δημιουργεί και η μυθοπλασία δεν βοηθούν στο να πιστέψουμε για την ύπαρξη γνώσης στην ιστορία. 

13_Η Αρετούλα στη χώρα των Γκρι-γκρι – Κρήσσα 

Κορμός του έργου είναι η αγάπη της μικρής ηρωίδας στο υπό εξαφάνιση ζώου του Γκρι- Γκρι.  Ο/η συγγραφέας μάς ενημερώνει ότι αυτό το ζώο μοιάζει με μικροσκοπικό γαϊδουράκι, που ζει σε ένα μόνο σημείο του πλανήτη μας, στο Νησί των Βράχων. Αυτή η πληροφορία αν δεν είναι δημιούργημα φαντασίας, (προσωπικά δεν μπόρεσα να διασταυρώσω για την αλήθεια της στο διαδίκτυο) και ο προβληματισμός για τα ζώα που ζουν μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον δικαιολογούν κάπως την υπαγωγή του έργου στην κατηγορία βιβλίου γνώσεων. Όμως η μυθοπλασία έχει κενά λογικής. Ο δρόμος προς το νησί γράφει ο/η συγγραφέας (σελ 6) είναι μακρύς. Τα ζώα τον διανύουν σε μια νύχτα, ενώ η Αρετούλα αρκετά χρόνια μετά χρειάζεται βάρκα για να  τα επισκεφτεί  στο φυσικό τους περιβάλλον, όπου ζουν ευτυχισμένα. Υπάρχουν κομμάτια γνώσης – παράγραφοι που κάτι μαθαίνεις για το είδος. Όμως το υπόλοιπο [κατά κύριο λόγο] είναι μυθοπλασία. Πώς ένα παιδί θα ξεχωρίσει την αλήθεια και τη γνώση από την κατασκευασμένη γνώση; Αυτό δεν το πετυχαίνει ο/η συγγραφέας. είναι ιστορία για παιδιά, με φανταστικά στοιχεία [ζώα που μιλάνε, αλλά μόνο σε παιδιά], με παιδιά-ήρωες-υπερήρωες που “σώζουν” τον κόσμο κ.ο.κ. άρα όχι ιστορία γνώσης.

14_Τούλα η κατσαριδούλα – Χρυσηίς 

Χαριτωμένη ανάλαφρη ιστορία, με την οποία ο/η συγγραφέας δίνει κάποιες πληροφορίες για το γένος των κατσαρίδων κι  επιχειρεί να απαλύνει την αηδία που αισθάνονται οι άνθρωποι γι’ αυτό το έντομο. Όμως, αυτός ο στόχος τελικά δεν εκπληρώνεται. Τι σύμβαση ακολουθεί η ιστορία αυτή; Άνθρωποι και κατσαρίδες, δύο διαφορετικοί κόσμοι που δεν επικοινωνούν, όμως οι κατσαρίδες έχουν ανθρωπόμορφα στοιχεία χωρίς να υπάρχει σύνδεση ανάμεσα σε αυτές και τους ανθρώπους. Η ιστορία φαίνεται απλοποιημένη. Δίνει την αίσθηση ότι μιλάει σε άλλο, κατώτερο κοινό [αντιληπτικά, λογικά, νοητικά]. Οι μαμάδες [κατσαρίδες – άνθρωποι] κουνούν το δάχτυλο. Η ιστορία δεν πείθει. Ούτε σκοπός φαίνεται να υπάρχει. 

……………………………………………………………..

 

8. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ

Λογοτεχνικό βιβλίο γνώσεων* εκτενούς φόρμας, για παιδιά 9-11 ετών (8.000-12.000 λέξεις)

(*Διευκρινίζουμε ότι στην κατηγορία αυτή εντάσσονται κείμενα τα οποία μέσα από τη μυθοπλασία προωθούν τη γνώση σε πεδία όπως: ιστορία, επιστήμη - τεχνολογία, φυσική, χημεία, αστρονομία, περιβάλλον.)


1_Ποντοπόρος: Ταξίδι στην ιστορία – Ευρυάλη 

Έπαινος στην Αντωνία Βιταλιώτου

Η εκπαιδευτική επίσκεψη μαθητών  στο Ναυτικό Μουσείο  στον Πειραιά δίνει την αφορμή στον έφηβο Μάριο να ταξιδέψει στην οικογενειακή και τοπική ιστορία έχοντας οδηγό τον καπετάνιο παππού του. Το τραγικό ταξίδι  του καραβιού του Εμπειρίκου «Ποντοπόρος» που το 1914 αιχμαλωτίστηκε από γερμανικό πολεμικό , τα εμβόλιμα κείμενα  όπου ο  Γερμανός Φον Κανάρις αυτοσυστήνεται και περιγράφει από τη δική του σκοπιά λεπτομέρειες από τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν δυο Παγκόσμιους Πολέμους  καθώς και άλλες ναυτικές διηγήσεις προσθέτουν στο μυθιστόρημα λογοτεχνικές σελίδες, αλλά αφαιρούν την απλότητα που θα έλκυε τα παιδιά της ηλικίας των 9-11 ετών. 

Η γλώσσα είναι στρωτή και λογοτεχνική, οι σκηνές με τους έφηβους μαθητές έχουν ζωντάνια, οι σχέσεις των παππούδων αναβλύζουν τρυφερότητα κι ευαισθησία και οι περιγραφές μαρτυρούν και  συγγραφική επιδεξιότητα. Ο/η συγγραφέας έχει δουλέψει πολύ για να συγκεντρώσει και να μας παρουσιάσει ιστορικά στοιχεία και πληροφορίες που εξάρουν τη ναυτοσύνη της Άνδρου. Καλογραμμένο κείμενο, οργανωμένο με περισσή επιμέλεια και φροντίδα ως προς την εξέλιξη της πλοκής του και τη σύνθετη χρήση αφηγηματικών τεχνικών, που κάνουν την αφήγηση γοητευτική και ενδιαφέρουσα. Συνοδεύεται από πλούσια βιβλιογραφία. Πολύ ωραία γραφή. Απαιτητικό κείμενο. Προσεγμένη και κατάλληλη γλώσσα. Συμπαγές, ανάμεσα στο τώρα και το τότε, με χαρακτήρες που πείθουν για την αλήθεια τους. Τα γράμματα του Φον Κανάρις μοιάζουν αληθινά! Οι υπόλοιποι ήρωες έχουν αληθοφάνεια (άραγε να είναι όντως υπαρκτά πρόσωπα ο παππούς και η γιαγιά;). Πλέκει πολύ πετυχημένα τους ήρωες! Φαίνεται να είναι συγγραφέας που έχει μελετήσει πολύ το θέμα και έχει εμπειρία στη γραφή! 

Για την πρωτοτυπία του θέματος και την αναμφισβήτητη δουλειά έρευνας που κρύβεται, είναι άξιο διάκρισης.  

2_Η χώρα των Ζάρζα – Σνούπατρον 

Θέμα του μυθιστορήματος είναι η υγιεινή διατροφή και τα μεταλλαγμένα τρόφιμα. Ο κεντρικός ήρωας Αρνή επισκέπτεται κρυφά τη χώρα των Ζάρζα και αναλαμβάνει να μυήσει τα ζαρζαβατικά  ότι αξίζει να αγωνιστούν από τον εγκλωβισμό των ανθρώπων και  να ζήσουν φυσιολογικά σε ένα  κτήμα όπου θα απαγορεύονται τα φάρμακα, τα λιπάσματα  και τα πρόσθετα χημικά. Φαίνεται ότι ο/η συγγραφέας κατέχει επαρκώς το θέμα. Η γλώσσα είναι στρωτή, η ονοματολογία – παραλλαγή της γνωστής ονομασίας – είναι εύστοχη  και οι εικόνες της όμορφες και ζωντανές. Πολύ ωραία και δροσερή προσπάθεια. Ευφυής ιδέα! Ωραίο το τέχνασμα με τα πινακάκια – μπαλονάκια για παροχή συγκεκριμένης γνώσης και πληροφορίας, με ορολογία. Από τη μέση και μετά αρχίζει και πλατειάζει. Δεν είναι τόσο πειστικό και το βάρος πέφτει πιο πολύ στην περιπέτεια παρά στη γνώση. Χρειάζεται “μάζεμα”. Να σφίξει η ροή και η δομή και να γίνει πιο ξεκάθαρος ο στόχος, ο οποίος στην προσπάθεια και στην πορεία του κειμένου θολώνει και τα γεγονότα αποδυναμώνονται. Η πλοκή του ενδιαφέρουσα και περιπετειώδης. Συνοδεύεται από βιβλιογραφία – πηγές, που κατά κύριο λόγο προέρχεται από το διαδίκτυο.

3_Νηρηίδες μου, Νεράιδες – Ερσίνη 

Εύφημη Μνεία στην Κατερίνα Δημόκα

Πρόκειται για ένα έργο που διαβάστηκε με ευχαρίστηση και ως ενήλικες φρεσκάραμε τις γνώσεις μας στη μυθολογία σχετικά με την Νηρηίδες. Την ίδια ευχαρίστηση αισθανθήκαμε διαβάζοντας και τις λαϊκές δοξασίες για τις νεράιδες και τα πλάσματα που βλέπουν οι αλαφροΐσκιωτοι. Ο κορμός του έργου  είναι μια   συρραφή  μύθων και θρύλων  από έναν παράξενο γέροντα στην ακτή ενός νησιού. Η ηρωίδα σχεδόν  σε όλο το έργο μόνο ακούει και στο τέλος αποκαλύπτεται ότι  οι  διηγήσεις   του γέροντα, που δεν είναι άλλος από το μυθικό Νηρέα  σχετίζονται  με τη δική της οικογενειακή και προσωπική ιστορία. Στο κείμενο υπάρχουν ωραίες περιγραφές και εικόνες αλλά δεν είναι αρκετές για να εξαλείψουν την εντύπωση ότι πρόκειται για μεταφορά ή γνωστών μύθων. Παρ’ όλα αυτά είναι όμορφο κείμενο Ταξιδιάρικη γραφή, ποιητική, που φέρνει γαλήνη. Ο διάλογος είναι ζωντανός και αληθινός. Η γλώσσα πολύ προσεγμένη. Ρέει σχεδόν μελωδικά. Οι αφηγήσεις έχουν τα στοιχεία των μύθων αλλά φτάνουν και στις παραδόσεις ή/και τους θρύλους της εποχής. Οι εικόνες που δημιουργεί ο παππούς μου θύμισαν πίνακες του Waterhouse. Το τέλος [τελευταία 2 κεφάλαια] με τις αμοιβαίες αποκαλύψεις της Ευάρνης και του παππού έφεραν συγκίνηση! Ενώ το περιεχόμενό του φανερώνει βαθιά γνώση της μυθολογίας και ιδιαίτερη σπουδή της/του συγγραφέα να καλύψει από κάθε άποψη το αντικείμενό του, θα δυσκολέψει λίγο τους μικρότερους σε ηλικία αναγνώστες του. 

…………………………………………………………….


9. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΣΑΪΤΗ, 200 ευρώ σε βιβλία  

Ιστορία με άρωμα Βυζαντίου, για παιδιά 8+ ετών (3.000 λέξεις)

(Ελεύθερη μυθοπλασία, φανταστική αφήγηση που εξελίσσεται με φόντο τη βυζαντινή εποχή και τον πολιτισμό - και όχι αφήγηση ιστορικών γεγονότων.)


1_Ο έβδομος των Μαυροπουλαίων – Μαυροπούλα

Πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενός παιδιού, του μοναδικού από τα επτά της οκονογένειάς του που επέζησε μετά τη βιβλική καταστροφή της Άνω Ματσούκα, στη νότια Τραπεζούντα, το 530μ.Χ. Τα γεγονότα που αναφέρονται δεν συνδέονται μεταξύ τους, δεν έχουν συνοχή ούτε ως προς τη δομή ούτε ως προς το περιεχόμενο. Δεν αποτελούν τμήμα μιας κεντρικής ιδέας, είτε μιας ενιαίας ιστορίας με αρχή, μέση και τέλος. Αν και χρονικά η ιστορία τοποθετείται την πρωτοβυζαντινή περίοδο, παρόλ’ αυτά δεν μας μεταφέρει στην ατμόσφαιρα της εποχής, στο περιβάλλον του Βυζαντίου, στην ακμή του, στην πτώση του ή στον πολιτισμό του. Το περιστατικό με την Αννούλα, στο οποίο αφιερώνεται μεγαλύτερη έκταση από όλα τα άλλα, καθώς και το λεξιλόγιο, απευθύνονται όχι σε παιδιά 8 ετών αλλά σε μεγαλύτερους σε ηλικία αναγνώστες. Τέλος, απουσιάζει το μήνυμα και ο στόχος του κειμένου. 

………………………………………………………………….


10. Βραβείο Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Σμύρνης, 300ευρώ

Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού» (75-80 σελίδες)

 

1_Το ξύλινο μάτι – Δανάη

Το μυθιστόρημα αναφέρεται στον Ποντιακό Ελληνισμό και δεν εμπίπτει στην αθλοθετούμενη από την Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης κατηγορία. Ωστόσο πρόκειται για ένα αξιόλογο έργο, όπου ο/η συγγραφέας καταθέτοντας  ιστορικές γνώσεις κι ευαισθησία προκαλεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη  και με τέχνη  πεπειραμένου/ης στη συγγραφή αποδίδει την τραγικότητα των γεγονότων που οδήγησαν στο ξεριζωμό. 

…………………………………………………………..


11Βραβείο Ελένης Μαυρουλίδου-Δάβαρη εις μνήμην Λούλας και Ηλία Μαυρουλίδη και Λιλής Γιαννέτσου

Ποίηση (Συλλογή 25 ποιημάτων, για παιδιά του Δημοτικού)


1_Αισώπου μύθοι ποιητικώς  - Ψευδώνυμο: Αριστοτέλης

Μία ακόμα ποιητική αφήγηση των μύθων του γνωστότερου παραμυθά της αρχαιότητας, ο καθένας από τους οποίους συνοδεύεται από το δικό του έμμετρο δίδαγμα. Το μέτρο, ωστόσο, είναι συχνά προβληματικό και η ρίμα άτεχνη (π.χ. καρδιά-μέρμηγκα, κόπο-στόχο), ενώ απουσιάζουν η δροσιά και η πρωτοτυπία που θα αντιστάθμιζαν τον υπέρμετρο διδακτισμό. Υπάρχουν επίσης λαθάκια, στίξης και ορθογραφικά (π.χ. πονήρο, βρωμίζει), καθώς και αστοχίες στη χρήση της γλώσσας («Ας ξαπλώσω λιγουλάκι», λέει με χασμουρητά, / γρήγορα όμως ξεπροβάλλουν και πολλά ροχαλητά.») Στα υπέρ της συλλογής η στέρεα δομή της και ο γοργός της ρυθμός. Προφανώς δεν λείπει το ταλέντο, μα η συγκεκριμένη συλλογή σίγουρα χρειαζόταν περισσότερη δουλειά.

2_Ένα μανιτάρι σαν ουράνιο τόξο – Ψευδώνυμο: Ρασχάν

Δεν είναι σαφής η θεματική κλωστή που δένει τα ανομοιογενή ποιήματα αυτής της συλλογής, άλλα σε ελεύθερο στίχο και άλλα ομοιοκατάληκτα. Κάποια είναι χαριτωμένα (π.χ. «Ο αεροπόρος», «Ο γύρος της Γης με ποδήλατο»), μερικά κάπως μακροσκελή (π.χ. «Οι πουέντ και τα ποδοσφαιρικά παπούτσια») και ορισμένα ίσως δυσνόητα για μικρά παιδιά («Παιδικά χρόνια»). Καλή προσπάθεια, πάντως, με πολλή φαντασία και φιλοσοφική διάθεση. Ο δημιουργός φαίνεται ότι διαθέτει το ταλέντο για να μας δώσει μελλοντικά μια ακόμα καλύτερη και τεχνικά πιο άρτια δουλειά του. 

3_Άκατα μάκατα σουκουτού έτοιμο το χαϊκού – Ψευδώνυμο: Κλεονίκη

Τα 25 χαικού της συλλογής, που ζωγραφίζουν με λιτά λόγια όμορφες εικόνες της φύσης από τις 4 εποχές του χρόνου, αν και καλογραμμένα, σου αφήνουν την αίσθηση ότι δεν έχουν κάτι καινούριο να πουν. Κυλούν χαλαρά και χωρίς εκπλήξεις, χαμένα μάλλον μέσα στην απλότητά τους (π.χ. «Οι πρώτες βροχές / Ρίχνουν όλα τα φύλλα / Στρώνουν τα χαλιά»). Είναι συμπαθητικά, τεχνικά άρτια και με σωστή χρήση της γλώσσας, αλλά αυτά δεν αρκούν για να διεκδικήσει το έργο λογοτεχνικές δάφνες, παρά το φανερό ταλέντο της δημιουργού.   

4_Ο γύρος του κόσμου – Ψευδώνυμο: Αλίμεια

Φιλότιμη προσπάθεια, με ευαισθησία, ζωηρή φαντασία και περιγραφική ικανότητα, αλλά και αρκετές στιχουργικές ατέλειες. Η ρίμα δεν είναι το πιο δυνατό σημείο της (φώτα-κόλπα, αρχινά-χαρά, καρδιά-καλά, χάρτη-αγάπη)·σε κάποια σημεία, μάλιστα, φαίνεται παρατραβηγμένη («Απ’ το πλάι τους δε λείπουν / οι παππούδες και οι γιαγιάδες, / που κρατούν στα γόνατά τους / εγγονούς και εγγονάδες»). Ανάμεσα στα 25 αυτά ποιήματα, ξεχωρίζουν μερικά πραγματικά διαμαντάκια (π.χ. «Φθινοπωράκι», «Ο γύρος του κόσμου»). Λείπει, ωστόσο, η πρωτοτυπία και η σπιρτάδα που θα προσέλκυε και θα ξεσήκωνε ένα παιδί.   

5_Παγωτό βανίλια – Ψευδώνυμο: Θαλασσινή

Έπαινος στην Μαριάνθη Πλειώνη, Κορωπί

Δροσερή, χαριτωμένη συλλογή με άρωμα καλοκαιριού, χαρούμενο ρυθμό και γοργή εναλλαγή εικόνων, χιούμορ και ευρηματικότητα. Παρά την απλότητά της, τη χαλάρωση του ρυθμού σε ορισμένα σημεία και κάποιες ατέλειες της ρίμας (γιαλό-θαλασσινό, αγκρίστρι-σκιρτήσει, φιλέψω-φρέσκο), χωρίς τις οποίες ο έπαινος θα ήταν σίγουρα βραβείο, διαβάζεται εξαιρετικά ευχάριστα, χωρίς να κουράζει, και αφήνει μια γλυκιά γεύση. Η κριτική επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα να της απονείμει τον Έπαινο του φετινού διαγωνισμού. 

6_Είκοσι πέντε σποράκια κι ένα μικρό παιδί! – Ψευδώνυμο: Μύρινα

Η συλλογή παρουσιάζεται ως «25 ποιήματα για παιδιά», αλλά πρόκειται μάλλον για πεζή αφήγηση που δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί ποίηση. Στα θεματικά ασύνδετα και νοηματικά μπερδεμένα κομμάτια της, τα σποράκια της Εισαγωγής μπλέκονται με βαγόνια, ράγες και σκόρπιες εικόνες από την καθημερινότητα ενός παιδιού, ενώ οι φιλοσοφικές περιπλανήσεις και ο αφηρημένος και μεταφορικός λόγος τα κάνουν βαριά και δυσνότητα για το συγκεκριμένο ηλικιακό κοινό. Αν και η δημιουργός διαθέτει ταλέντο και φαντασία και ξέρει να χειρίζεται σωστά τη γλώσσα, η συλλογή της θα ήταν καταλληλότερη για άλλη κατηγορία. 

7_Τρέχει ο χρόνος και κυλάει – Τα Χριστούγεννα κοιτάει – Ψευδώνυμο: Υπατία 

Τα ποιήματα, που ακολουθούν τη ροή των μηνών του χρόνου, χωρισμένα σε 2 μέρη, το δεύτερο από τα οποία είναι αφιερωμένο στα Χριστούγεννα, είναι γενικά χαριτωμένα, πλούσια σε εικόνες και με προσεγμένο μέτρο, αλλά ο χειρισμός του (πολύ κοινού) θέματος είναι μάλλον επίπεδος και χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Η ρίμα συχνά είναι αδέξια (είπαν-γινήκαν, τραγούδι-Ιούνη, χωριό-εδώ, παράξενο-βάλσαμο κ.λ.π.) και καταλήγει σε απλή στιχοπλοκή (π.χ. «Το σύννεφο του Φλεβάρη»), ενώ το ανομοιόμορφο μήκος των ποιημάτων χαλάει την όλη ισορροπία και ορισμένα κουράζουν. Παροτρύνουμε τη δημιουργό, που διαθέτει αναμφίβολα ταλέντο, να συνεχίσει να το καλλιεργεί και ελπίζουμε να δούμε σύντομα τη νέα της δουλειά.   

8_Σχολείο-Σπίτι-Παιδική Χαρά – Ψευδώνυμο: Βερόνικα

25 μικρά (μερικά υπερβολικά μικρά!) ποιήματα με θέματα από την καθημερινότητα και τις σκέψεις ενός παιδιού. Η συλλογή τεχνικά πάσχει και σε πολλά σημεία στερείται ποιητικής πνοής (π.χ. «Την επόμενη φορά»). Παρά τα ψήγματα χιούμορ και το γεγονός ότι κάποια από τα ποιηματάκια έχουν κάτι να πουν, η ποιητική αξία της συλλογής είναι σχετικά μικρή. 

9_Το σύννεφο και τ’ αηδόνι – Ψευδώνυμο: Ηλίανθος

Τα ποιήματα της συλλογής διακρίνονται για την ευαισθησία τους, όχι όμως και για τον άρτιο στίχο ή την πρωτοτυπία τους, ενώ κάποια από αυτά αποπνέουν μια έντονα καταθλιπτική διάθεση (π.χ. «Τ’ άδικο», «Φυλακή»). Υπάρχουν πολλές επαναλαμβανόμενες εικόνες, αλλά και αρκετά λάθη που δεν δικαιολογούνται σε έργο που υποβάλλεται σε λογοτεχνικό διαγωνισμό (π.χ. γίνετε μικρό ρυάκι, σ’ ένα κλίμα το τζιτζίκι, σέρνετε το σκουληκάκι, μην αρπάξεις καμιά γρυπή). Σίγουρα υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης.  

…………………………………………………….


13. Βραβείο Αγγελικής Βαρελλά

Μαθητικό περιοδικό ή εφημερίδα (η εφημερίδα να εμφανίζει περιοδικότητα στη διάρκεια μιας σχολικής χρονιάς) μαθητών Α/θμιας εκπαίδευσης. 


Βραβείο

 10ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας για την εφημερίδα του "Μαθητικά Likes"

΄Επαινος

2ο Νηπιαγωγείο Αίγινας για την εφημερίδα του ΄"Τα παιδιά των φυστικιών"

Εύφημες Μνείες

1ο Δημοτικό Σχολείο Ζευγολατιού για την εφημερίδα του "Μαθητική Συντροφιά” 

Δημοτικό Σχολείο Λυκοποριάς για την εφημερίδα του "Τα νέα της Λυκοποριάς"

 

14. Βραβείο Αγγελικής Βαρελλά

Μαθητικό περιοδικό ή εφημερίδα (η εφημερίδα να εμφανίζει περιοδικότητα στη διάρκεια μιας σχολικής χρονιάς) μαθητών Β/θμιας εκπαίδευσης


Βραβείο 

Το χάρτινο κλειδί, 1ο Γυμνάσιο Πτολεμαΐδας

Έπαινος 

Καλησπέρα, 2ο Εσπερινό ΕΠΑΛ Πειραιά

Εύφημος Μνεία 

Το ΦΥΛαράκι, Γυμνάσιο Φυλής


15. Βραβείο Ζαχαρούλας Καραβά

Πρόγραμμα σχολικών δραστηριοτήτων συναφές με τη λογοτεχνία και τη δημιουργική γραφή, για μαθητές Α/θμιας εκπαίδευσης, που εκπονήθηκε κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2019-2020, από σχολείο ή δίκτυο σχολείων Α/θμιας εκπαίδευσης, βιβλιοθήκη, άλλο φορέα ή φυσικό πρόσωπο.

 

Βραβείο  

Το Τhymio ρομπότ μάς πάει για ψάρεμα-30ό Νηπιαγωγείο Πατρών  

Έπαινοι 

Ιωάννης Καποδίστριας, Γνωρίζοντας τη ζωή του, Στ΄ τάξη του 4ου Δ.Σ. Ναυπλίου 

Εκπαιδεύοντας τους συγγραφείς του ...τώρα- 17ο Δ.Σ. Αγρινίου  

Εύφημες Μνείες 

Κόκκινη ομπρέλα-21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών 

Μ΄ έναν στίχο ξεκινώ-8ο Νηπιαγωγείο Νάουσας, Ειδικό Νηπιαγωγείο Νάουσας-Νηπιαγωγείο Γιαννακοχωρίου Νάουσας